« June 2005 | Main | August 2005 »
July 25, 2005
Tubing - Zwemmen met een Zwemband
Afgelopen weekend hebben we bij Josh & Kate in West Hartford gelogeerd. Zij wonen in een schitterend vrijstaand huis in de suburbs. Bij aankomst stonden er heerlijke hapjes op ons te wachten uit Zwitserland en Italie, waar zij net op vakantie zijn geweest. Zaterdagavond zijn we naar een luxe tappas restaurant geweest. Met sangria en alcohol vrije cider hebben we gevierd dat Kate (en Josh) in verwachting is (zijn).
Na een zondagochtend brunch op het terras in de zon, zijn we naar Satan's Kingdom State Recreation Area gereden(klinkt enger dan het is) om te 'tuben'. Ik had nog nooit 'getubed' en ben er nu helemaal aan verslingerd. Met een grote gele zwemband zak je de rivier af. Er zitten snelle stukken bij met watervallen en veel stenen, maar ook rustige dobber gedeeltes. Mijn billen zijn blauw van de stenen waar ik op ben geland tijdens de vrije vallen. Helaas konden we geen camera meenemen, dus de foto's zijn voorbeelden van hun website.
Het was echt een gezellig weekend, heerlijk eten, goede vrienden, leuke activiteiten en in een schitterende, groene omgeving.
This weekend we spent the night with Josh and Kate in West Hartford. We were welcomed by gourmet cheese, olive oil, pesto and chocolate that Josh and Kate brought from their recent holiday in Switzerland and Italy. Saturday night we went out to a fancy tappas restaurant, called Barcelona. With Sangria and alcohol-free cider we celebrated Kate's (and Josh's) pregnancy.
After brunch on Sunday on their deck in the sun we drove to Satan's Kingdom State Recreation Area (sounds scarier than it is) to go tubing. This was my first time and certainly not my last. I loved it. With a big yellow tube we went down the river. The stream changed in strenght which was both exciting and relaxing. My but is blue from landing on all the stone in the fast sections. Unfortunately we could not take our camera in the water with us, so the picutures are examples of what we looked like.
It was a great weekend: gourmet food, good friends, great activities and beautiful nature.
Posted by Femke at 03:58 PM | Comments (0)
July 20, 2005
Anniversary - Trouwdag
Ik heb mijn trouwkleding vandaag aangedaan, omdat om kwart over drie vanmiddag Joe en ik precies 1 jaar getrouwd zijn. Een hele prestatie aangezien we beiden niet wilden trouwen.... Het jaar is voorbij gevlogen, mede doordat we de helft van het jaar ieder in een ander land hebben gewoond. De afgelopen maanden die we wel samen hebben doorgebracht, beloven veel goeds voor de toekomst. Ik vind het heel gezellig om samen te wonen, hoewel het soms ook hard werken is.
Omdat we niet weten waar we volgend jaar wonen, heeft Joe van de gelegenheid gebruik gemaakt en een tafeltje gereserveerd in het restaurant waar ook ons intieme 'huwelijks'diner plaatsvond: Sage http://www.sageboston.com, in de Italiaanse wijk van Boston. Vorig jaar op 20 juli zaten we aan het tafeltje helemaal achterin, voor de keuken.
Today I am wearing my wedding clothes, because at 3.15 pm it is exaclty 1 year ago that Joe and I got married. Quite an accomplishment since we both did not want to get married... The year went by in a flash. Moslty because we have been living in different countries for 6 months out of the 12. Those months that we did spend together, promiss a good future. I have enjoyed growing together a lot, despite the hard work it requires at times.
Because we don't know where we will live next year, Joe grabbed the opportunity and made reservations at the restaurant where we had our intimate 'wedding'dinner: Sage, in the North End http://www.sageboston.com. Last year on July 20, we were seated at the table in the end, right in front of the open kitchen.
Posted by Femke at 07:45 PM | Comments (1)
In the Name of Salome
It's 1960, and 65-year-old Camila Ureña decides to join the New World. Castro's new world, that is, which she has been following on the news with a heated excitement she hasn't felt for years. Forced into early retirement from her 20-year post as a Spanish teacher among the perky white girls of Vassar College, Camila faces a choice: whether to move to Florida and live down the block from her best friend or to fly over Florida and into Havana where her brothers live--and thereby land in a place of upheaval and hungry ghosts. The hungriest ghost of all is Camila's mother, Salomé Ureña, whose poems became inspirational anthems for a short-lived revolution in the late-19th-century Dominican Republic.
Based in fact, In the Name of Salomé alternates between Camila's story and her mother's. Camila's chapters are written in the third person, Salomé's in the first. By calling Camila "she," Alvarez alienates her within the text--as if in her attic at Vassar she is floating outside herself in an America that does not belong to her. In contrast, Salomé's chapters vibrate with life and tears and melodrama. Through the alternating voices, which Alvarez handles masterfully, the reader comes to grasp Camila's longing for the color and music of her mother's lost world--how the meek daughter wishes "she" could become the "I" of her mother's revolutionary and passionate life as a poet, which began under a pseudonym, Herminia, in a local political paper:
Each time there was a new poem by Herminia in the paper, Mamá would close the front shutters of the house and read it in a whisper to the rest of us. She was delighted with the brave Herminia. I felt guilty keeping this secret from her, but I knew if I told her, all her joy would turn to worry.
Yet for Salomé, her pseudonym allows her to become the voice of a country, "and with every link she cracked open for la patria, she was also setting me free." --Emily White
Posted by Femke at 03:20 AM | Comments (0)
God of Small Things
With sensuous prose, a dreamlike style infused with breathtakingly beautiful images and keen insight into human nature, Roy's debut novel charts fresh territory in the genre of magical, prismatic literature. Set in Kerala, India, during the late 1960s when Communism rattled the age-old caste system, the story begins with the funeral of young Sophie Mol, the cousin of the novel's protagonists, Rahel and her fraternal twin brother, Estha. In a circuitous and suspenseful narrative, Roy reveals the family tensions that led to the twins' behavior on the fateful night that Sophie drowned. Beneath the drama of a family tragedy lies a background of local politics, social taboos and the tide of history?all of which come together in a slip of fate, after which a family is irreparably shattered. Roy captures the children's candid observations but clouded understanding of adults' complex emotional lives. Rahel notices that "at times like these, only the Small Things are ever said. The Big Things lurk unsaid inside." Plangent with a sad wisdom, the children's view is never oversimplified, and the adult characters reveal their frailties?and in one case, a repulsively evil power?in subtle and complex ways. While Roy's powers of description are formidable, she sometimes succumbs to overwriting, forcing every minute detail to symbolize something bigger, and the pace of the story slows. But these lapses are few, and her powers coalesce magnificently in the book's second half. Roy's clarity of vision is remarkable, her voice original, her story beautifully constructed and masterfully told. First serial to Granta; foreign rights sold in France, Spain, Portugal, Germany, Italy, Finland, Norway, Sweden, Denmark, Estonia, Holland, India, Greece, Canada and the U.K.
Copyright 1998 Reed Business Information, Inc.
Posted by Femke at 03:19 AM | Comments (0)
The Curious Incident of the Dog in the Night
Christopher Boone is a boy aged 15, with Asbergers Syndrome. It explores an adventure involving him, which starts when he discovers his neighbour's dog dead, in her back garden. Over a length of time, this mystery gradually unfurls, until about half way through the book, after searching and trying to find the killer, the culprit finally admits to killing the dog. But this turns out to be only a sideline to the plot, even though the book is called 'The Curious Incident of the Dog in the Night Time'. Christopher ends up on a much more complicated, and somewhat sinister and confusing adventur
Posted by Femke at 03:15 AM | Comments (0)
Twelve Bar Blues
Telling the story of Lick Holden, "the greatest...horn man that was ever lost to history," Neate recreates the early days of New Orleans jazz in Storyville, with characters like Buddy Bolden, Fate Marable, Louis "Dipper" Armstrong, Kid Ory, and King Oliver. Crafting the novel in the pattern of the twelve bar blues, described in the opening pages, Neate presents each half of the novel in twelve chapters, which move back and forth and around in time and location, from the early 1900's to the present, from Africa to New Orleans, New York, and Chicago. Lick's life story and his long love of Sylvie intertwines with the African legend at the beginning of the novel and with a present-day search by Sylvia DiNapoli, a black woman in her mid-forties, for her past. An additional contemporary setting in Africa, involving later generations of the characters from the opening legend, offers a counterpoint to Sylvia's search, and like a jazz motif, becomes part of it. The dominant themes of fate and choice, love and sorrow, dreams and tragedy, guilt and redemption weave through all the personal stories.
Posted by Femke at 03:11 AM | Comments (0)
The Master Butchers Singing Club
Having survived World War I, Fidelis Waldvogel returns to his quiet German village and marries the pregnant widow of his best friend, killed in action. With a suitcase full of sausages and a master butcher's precious knife set, Fidelis sets out for America. In Argus, North Dakota, he builds a business, a home for his family - which includes Eva and four sons - and a singing club consisting of the best voices in town. When the Old World meets the New - in the person of Delphine Watzka - the great adventure of Fidelis's life begins. Delphine meets Eva and is enchanted. She meets Fidelis, and the ground trembles. These moomentous encouters will determine the course of Delphines' life, and the trajectory of this brillian novel.
Posted by Femke at 02:58 AM | Comments (0)
White Man in Tree
Kurlansky is best known for such quirky nonfiction surprise bestsellers as Cod and The Basque History of the World and here turns his hand for the first time to fictionAwhich won't make the same market splash as his earlier, offbeat offerings, but should produce some ripples. The author was for many years a newspaper correspondent in the Caribbean, and an intimate knowledge of the islands and their sometimes peculiar approaches to life and ways of doing things permeates these affectionate and often wryly amusing tales. The title story is a delicious fable about a Danish filmmaker who thinks he has found nirvana with a beautiful Haitian mistress, only to discover that her views of the possibilities of the relationship are profoundly different. "The Unclean" tells of efforts to produce kosher chickens for a Dutch West Indies island, and the confusions that result. "Naked" is a sweetly satirical account of the political bureaucracy at work in the wake of an island hurricane. "Beautiful Mayaguez Women," set in Puerto Rico, details some of the odder corners of labor relations and cross-dressing on the island. "Packets and Paperscraps" is a perceptive and poignant story of an island stud and his problems with the arrival of AIDS precautions. Only "Desparecidos," an unsettling tale of a journalist traveling around South America who discovers he has a doppelg?nger filing stories in his name, strikes a darker note. But this is basically a sunny collection, lithely written and full of Caribbean sunshine.
Copyright 2000 Reed Business Information, Inc.
Posted by Femke at 02:49 AM | Comments (0)
July 19, 2005
School Supplies
Bijna iedere week zijn Joe en ik wel bij Coolidge Corner te vinden. Er zitten veel (goedkope en goede) restaurantjes vanuit alle windstreken: van Joodse Delicatessen via Mexicaanse Burrito's tot Japanse sushi. Ook is er een filmhuis waar we regelmatig heen gaan en een van mijn favorite boekenwinkels zit om de hoek. Mijn favorite gebouw is toch wel dit kleine winkeltje met school artikelen. Iedere week verzakt het wat meer, maar blijkbaar zetten ze nog genoeg om, om te blijven bestaan. De foto is 's avonds laat gemaakt dus ik kon niet naar binnen, maar uit ervaring weet ik dat er veel vergeelde schriftjes en potloden te koop zijn.
Posted by Femke at 02:46 PM | Comments (0)
Japanese, American, Dutch, Mexican and Italian Cuisine
Een van de leukste dingen van Amerika vind ik de grote variatie in lekker eten uit allerlei verschillende landen. Vaak is uit eten goedkoper dan zelf koken en Joe en ik maken daar regelmatig gebruik van. Dit weekend hebben we uit de Japanse, Amerikaanse, Nederlandse, Mexicaanse en Italiaanse keuken gegeten.
Dania, een goede vriendin van Joe en mij die wij in Amerika hebben leren kennen, heeft de afgelopen 2 jaar in Nederland gewoond. Per september verhuist zij naar Boston. Afgelopen week was ze hier om een apartement te zoeken. Ik verheug mij nu al op haar komst. In het weekend logeerde Dania bij ons en zijn we naar haar nieuwe apartement gaan kijken in Cambridge. Een hele leuke buurt vlakbij Central Square, waar Joe en ik ook wel interesse in hebben.
Vrijdagavond werden we door Dania getrakteerd op een heel luxe en uitgebreid Japans etentje in New Ginsa http://boston.citysearch.com/review/35699480. Ik ben echt verzot op Sushi en heb er met volle teugen van genoten.
Zaterdagochtend heeft Joe een echt Amerikaans ontbijt voor ons gemaakt met pannenkoeken en hash-browns (een soort aardappel rostis). Daarna zijn we Ice-Chocolate gaan drinken bij Burdicks http://www.burdickchocolate.com/ Hier hebben ze chocolademelk zonder melk. Dik en bitter.
Zondagochtend is Dania jammergenoeg vertrokken en zijn Joe en ik bij Mirella en Dico gaan brunchen in Woburn. Woburn is ongeveer een half uur rijden van ons vandaan en Mirella en Dico hebben een schitterend vrijstaand huis, uitzicht op een meer en een grote tuin!! Joe heeft al voorgesteld om een stukje grond van hen te huren om er vervolgens een hangmat voor zichzelf op te hangen.
De rest van de dag hebben we gebruikt om ons te orienteren op nieuwe fietsen en zijn we zelf met de wielrenfiets een paar uur in de omgeving gereden.
Als beloning zijn we, zoals bijna elke zondagavond, naar Ana's Taquerias gegaan om burrito's en taco's te eten. Voor $3,50 heb je een enorme burrito vol met verse groente, rijst en bonen. Als toetje lopen we meestal naar de overkant van de straat voor een Italiaans-Amerikaans ijsje van JP Licks http://www.jplicks.com/. Tijdens het likken kwamen we bij toeval Tom en Vanessa op straat tegen en hebben we gezellig bij kunnen kletsen.
Het weekend was echt een gezellig en multicultureel eetfestijn
Posted by Femke at 02:46 PM | Comments (0)
July 04, 2005
4th of July
4 juli is de 'geboortedag' van Amerika. Independence Day, beter bekend als The fourth of July wordt in Boston groots gevierd en gaat gepaard met een concert en vuurwerk. http://www.july4th.org/
Wij zijn de middag begonnen op het dakterras van Vanessa en Tom, samen met Dico en Mirella. Heerlijk in het zonnetje met wijn, kaas, olijven, pastasalade en watermeloen.
Boston Pops Orchestra http://www.bostonpops.org/ verzorgde die avond een concert van 20:30 tot 22:30 en daarna volgde een half uur vuurwerk onder begeleiding van muziek. Normaal gesproken is het concert en vuurwerk veel eerder op de avond zodat gezinnen er heen kunnen. Maar omdat de organisatie haar televisierechten heeft verkocht aan een nationaal televisiestation, is de hele boel naar de late avond geschoven om hun inkomsten te vergroten. Nu konden mensen aan de andere kant van het land, met 4 uur tijdverschil, het hele spektakel (inclusief reclames) ook 's avonds bekijken op TV. Ik heb mij hier vreselijk over opgewonden. Het concert wordt zelfs onderbroken om ruimte te maken voor de reclames op televisie. Toppunt van commercie en typisch Amerikaans. Je voelt je als publiek meer een onderdeel van een televisie-show dan van een concert dat toevallig op televisie wordt uitgezonden. Omdat ik het concert vond tegenvallen qua muziek (veel Amerikaans patriotistische deuntjes, en wat gehoempapa) zijn we eerder weggegaan. Wel jammer vond ik dat ik het vuurwerk hierdoor niet heb kunnen zien. Dat schijnt heel spectaculair te zijn geweest.
Al met al een super relaxed weekend waarin we veel gedaan hebben en wat bijgebruind zijn.
We spent 4th of July on the roof deck of Vanessa and Tom, together with Dico and Mirella. We enjoyed wine, cheese, olives and a pasta salad. After that, we went down-town to see the Boston Pops and the fireworks.
Since CBS broadcasts the concert/fireworks and makes a lot of money doing that, the whole concert is arranged to satisfy their cash flow. The music did not start untill 8.30 and the fireworks ended at 11.00. This to give people on the West Coast a chance to watch things on TV. The schedule was too late for many families and hard-working adults, who live in Boston. On top of that: the concert itself did not live up to my expectations: it was a strange collection of ladida, sing-a-long music and some country & western. During the commercial brakes (on tv) the Orchestra played some fast-paced tunes that fit into the 2-3 minutes breaks. As audience you felt part of a tv-show instead of the audience of a concert/fireworks that also happened to be broadcasted on tv. I am frustrated that I missed the fire-works (one of my favorite spectacles) but the show was not worth-while staying for in my opinion. I guess I do not like America enough yet, to see through the commercial breaks.
Posted by Femke at 01:54 AM
July 03, 2005
Borderland Hiking
Nu het eindelijk zomer is, na een koude winter en regenachtige lente, kunnen we de omgeving meer verkennen. Ik heb een boekje met wandelroutes en natuurgebieden in/rondom Boston van Kees en Faustine gekregen en we maken er gretig gebruik van. Ik wil graag deze kant van het land (East Coast) beter leren kennen, zodat ik mij wat meer thuis ga voelen in Amerika. Vandaag zijn we gaan wandelen in Borderland State Park http://www.mass.gov/dcr/parks/southeast/bord.htm Het was een mooi natuurgebied met bos, water en hei. Dat is route 3 uit het boekje die we kunnen afvinken. Nog 45 te gaan.
Now that summer is here (after a cold winter and rainy spring) I want to take advantage of the weather and explore more of the East Coast. Kees and Faustine gave us a book with walking tours in/around Boston and we have used it several times already. I hope that seeing more of the nature, the area and the possibilities of Massachusetts, will make me feel more at 'home' in the States. Today we went hiking in Borderland State Park in Shanon, MA. A beautiful natural reservate. During the hike we went through forests, walked on water and ran through fields. http://www.mass.gov/dcr/parks/southeast/bord.htm. This was the 3rd trip that the book lists, 45 more to go..
Posted by Femke at 10:59 PM | Comments (0)
Cycling buddies
Ieder weekend gaan we er met de wielrenfiets op uit. Kees en Faustine hebben ook mijn fiets in de kist vanuit Nederland over laten komen. Ik heb er als tiener veel op gereden met Kees en nu duwt Joe mij de heuvels rondom Newton op. Om eerlijk te zijn: ik ben veel sneller dan Joe berg-opwaarts en hij gaat mij voorbij berg-afwaarts.
Newton is als het ware "'t Gooi" van Nederland en de omgeving is schitterend om te fietsen: veel groen, heuvels (grrr) en villa's. Helaas zijn er geen fietspaden en is fietsen behoorlijk stressvol met al die auto's. Ik vond een helm eerst overdreven, maar zet hem nu toch maar op. Al verschillende malen hebben mensen hun portier opengegooid zonder te kijken. Ik heb van fietsende mensen al enge verhalen gehoord over hun ongelukken. Ik ben dan ook erg blij met mijn fel-gele kostuum (cadeautje van Kees en Faustine).
Onze bijnamen: Joe = El Fassa (omdat dat op zijn stoere petje staat) en ik ben El Rabito(omdat ik volgens Joe op een konijn lijk met mijn zenuwachtige trekjes)
Every weekend, Joe and I take our road bikes out for a ride. Kees and Faustine shipped my own bike from The Netherlands. I used to cycle on this bike as a teenager with Kees. Now it is Joe's turn to push me uphill. Actually... I am a lot faster than Joe going up-hill and he races passed me going down-hill.
Unlike The Netherlands there are hardly any bike paths in this area. That makes cycling stressfull. At first I thought my helmet was not necessary, but that opinion changed quickly after several car-drivers just opened their doors without looking. So the helmet is no luxury. I am also happily dressed in bright (visible) yellow.
Our nicknames: Joe = El Fassa (named after his cool hat) and I am El Rabito (since Joe thinks, my behaviour is rabbit like).
Posted by Femke at 01:16 AM