« August 2005 | Main | October 2005 »
September 22, 2005
Jarige (vriendin van) Job / Birthday Girl
Ik was het tot vorige week compleet vergeten door alle drukte en het aankomende bezoek, maar ik ben vandaag jarig!!!!! 29 jaar geworden. Gelukkig werd ik er door Joe aan herinnerd en had ik nog een paar dagen om mij voor te bereiden. Helaas was hij er vandaag niet de hele dag bij. Joe zat namelijk met 3 goede vrienden in Chicago en is naar het concert van U2 gegaan. Gisteravond belde hij vanaf het concert rond middernacht op, om mij naar het liedje "One" van U2 te laten luisteren.
Ik werd dus alleen wakker vanmorgen maar wel door het traditionele telefoontje van Kees en Faustine die luidruchtig "Lang Zal Ze Leven" hebben gezongen. Na het zingen meteen mijn mailbox geopend en er stonden al een paar felicitaties in. Langzaam maar zeker begon ik mij jarig te voelen.
Ik heb mij feestelijk aangekleed en eenmaal buiten de deur bleek dat een jaar ouder bij mij niet direct betekent dat ik ook een jaar wijzer ben geworden. Ben namelijk met mijn slaperige hoofd in de verkeerde express-bus gestapt die in tegenovergestelde richting reed. Ipv extra vroeg op mijn werk (om extra vroeg te vertrekken), kwam ik zelfs veel te laat aan.
Van werken is niet veel gekomen. De hele dag rinkelde de telefoon met mensen die uit Nederland belden. Ik heb echt zitten stralen achter mijn bureau, voelde mij super met al die vrienden die nog aan mij dachten. Net een paar weken van enorme heimwee achter de rug en dit deed deels goed, maar maakte het ook moeilijk om zo ver van 'huis' te zijn.
Om 12 uur kwam Mirella naar de stad om mij op een heerlijke lunch te trakteren. We zijn naar een groot park naast mijn kantoor gegaan en hebben daar gegeten. Uit haar tas verscheen de Happy Birthday slinger en zelfs balonnen. Mirel, echt heel erg bedankt voor de super verrassing. Omdat Joe er niet was, voelde ik mij best alleen en dit maakte heel veel goed!
Na de lunch volgde taart met mijn collega's en kwam Job met zijn verrassing. Hij heeft sinds kort een digitale camera en ik mocht locaties opgeven die ik gefotografeerd wilde hebben. Ik kreeg een heel foto-album van de Wandelmeent bewoners, de hei, Bussum, de aanbiedingen bij AH, klompen, straatnaam bordjes en.... mijn ex-collega's bij Boertien. Ik kon er op mijn werk niet naar kijken, want ik schoot helemaal vol. Zo'n super cadeau, vooral omdat je er niet aan denkt dat die kleine dingen zoals het reisbureau waar ik al mijn tickets om Joe op te zoeken, heb gekocht, zo ontzettend leuk zijn om weer te zien. Het lijken simpele foto's maar alle winkels waar ik altijd boodschappen deed kwamen voorbij en ook de mensen met wie ik heb gewoond. Heb er echt wel 10 keer naar gekeken vanavond samen met Joe (die ook veel herkende van zijn bezoekjes).
Na mijn werk, heb ik Joe van het vliegveld opgehaald en zijn we bij mijn favoriete noodles restaurant iets gaan eten. Joe's oren suizen nog van het concert en hij ziet er behoorlijk moe uit (te veel gegeten, gelachen en gedronken met 3 andere mannen). En nu thuis aan het nagenieten. Ik had er helemaal geen rekening mee gehouden dat het toch nog zo'n leuke dag zou worden, ondanks dat ik niets heb georganiseerd en er zelf niet echt bij heb stil gestaan.
Vanaf morgen komen alle logees en vrijdag ga ik naar een concert. Ik spreid het vieren gewoon uit over een paar dagen.
Iedereen bedankt voor de telefoontjes, mails en cadeautjes. Echt een glunderdag!
Because of all the upcoming visitors and the many things that are going on, I had completely forgotten that this week I would celebrate my 29th birthday. Fortunately Joe reminded me of the fact a week ago. Followed by an Unfortunately because he would not be there in the morning to sing Happy Birthday (as is my family tradition). Joe had plans to go to Chicago with three guy-friends and see U2 perform. Last night he rung from the concert around midnight when U2 was playing the song "One". This morning I was woken up by Kees and Faustine with their traditional phone call and “Happy Birthday” singing. After the singing, I opened up my mailbox and already found some congrats-e-mails. Slowly but surely, it started to feel like a birthday. I dressed festively and once outside the door it appeared that, a year older does not necessarily mean that you also become a year wiser. With my sleepy head I got on the wrong expresses-bus in the opposite direction of where I needed to go. Instead of being at work early (to leave early), I was extra late. Well the day did not allow me to work much anyway. The whole day my telephone jingled with friends and family calling me from The Netherlands. I was glowing behind my desk, felt super with all the friends that thought of my birthday. I just have a few weeks of enormous homesickness behind me and this was a particularly good remedy. At noon, Mirella came down-to take me out for a lovely lunch. Because the sun was shining, we decided to take our sandwiches to the park (Boston Common). Out of her bag came Happy Birthday decoration and she even brought balloons. Mirel, I cannot thank you enough for this super surprise! Because Joe was not at home I did feel a bit lonely and this made everything ok. After lunch, my colleagues surprised me with a cake and Job called to tell me about my present. With his digital camera he went all over Bussum to take pictures of ‘our’ life in the Wandelmeent. The people from our street, the shops we always went to, the restaurants, even the offers at AH, the local supermarket, clogs, street name plates and.... my former colleague' s at Boertien.
One of the best presents! You have no idea how much these small thing (a street sign) can mean when you have not seen it an over 6 months. Job even took a picture of the travel agent where I booked most of my tickets to see Joe. I looked at the pictures repeatedly, Joe also recognized a lot after his several visits. After work, I picked up Joe from the airport we went out to eat at Phoe Pasteur, my favorite noodles restaurant. Joe's ears were still peeping from the concert and he almost fell asleep during dinner (too much partying with his friends in Chicago). Very unexpectedly, it was a wonderful day even though I had not planned anything or given it much thought.
I want to thank everybody thanks the telephone calls, e-mails and presents. Really a day during which I was glowing like a worm!
Posted by Femke at 02:34 AM | Comments (0)
September 19, 2005
Bezige Bij, Busy Bee
Druk, druk, druk. Voor het eerst stress op het werk. Best lekker weer een keer. Ik merk dat ik er een stuk productiever van word. Komende donderdag (22 september) vindt de eerste training plaats die ik voor ESC organiseer. Spannend dus. Daarnaast lopen er nog 2 andere training die ik van het begin tot het eind begeleid en die gepland staan voor oktober en november. Ik vind de functie steeds leuker worden, helaas betaald het nauwelijks en heb ik maar 2 collega's (waarvan 1 mijn manager is).
Afgelopen week heb ik de hele week gewerkt en deze week is het ook flink aanpoten om alles rond te krijgen voor onze vakantie. Vorige week kwam ik er trouwens achter dat ik overmorgen (woensdag 21 sept) jarig ben. Helemaal niet meer aan gedacht. Ik stel het vieren uit naar een andere week, omdat ik het niet zie zitten om iets te organiseren nu het zo druk is en wordt de komende we(e)k(en)
Vrijdavond zijn we door onze nieuwe buren uit Kenia uitgenodigd. Samen met een ander stel uit de straat hebben we heerlijk traditioneel Keniaans gegeten. Ik was vooral blij met de uitnodiging, want nu leer ik eindelijk wat mensen in de straat kennen. De overgang van Wandelmeent naar Charlesbank Road was een hele koude douche. Niemand praat met elkaar (zowiezo, zijn Bostonians erg koel), niemand eet buiten in de zomer, ieder-voor-zich en heel veel God voor ons allen (God Bless America, waardoor er niet zoveel meer overblijft voor de rest van de wereld). Ook is er een duidelijk verschil tussen de koop- en huurwoningen. Door dit etentje heb ik meteen een busmaatje gevonden voor het woon-werk verkeer en voel ik mij meer verbonden met de straat. Na onze vakantie nodigen we de twee stellen bij ons uit om de foto's uit te wisselen. Ik mocht van Joe geen digitale camera meenemen omdat ik niet voor mijn website leef, volgens hem. Ook was hij bang dat ik de buren meteen zou afschrikken. Geen foto's voor mijn website dus deze week.
Joe en ik hebben de rest van het weekend gebruikt voor een herfst schoonmaak. Je kunt merken dat ik in een vrijgezellenapartement ben terecht gekomen. De luxaflex en ramen zijn in geen 5 jaar schoongemaakt. Tot aan mijn knieen heb ik een hele dag in een badkuip vol met amonia gestaan om nog maar de helft van de luxaflex schoon te maken. Nog 7 sets te gaan, pfff... Paul en Anne hebben het harde werken beloond met een heerlijk etentje en afleveringen van Miami Vice. Dit is bijna onze weekend traditie geworden: oude afleveringen van Star Wars en Miami Vice bekijken. De kleding is echt hilarisch. Ik probeer hen over te halen om ook The A-Team te kijken, maar dat wil nog niet zo lukken.
Zondag nog meer opgeruimd en reisbureau gespeeld. Onze eigen vakantie naar Portugal gepland en het mannenuitje van Joe. Samen met 3 vrienden gaat Joe maandag t/m woensdag (nu dus) naar Chicago voor het concert van U2. Donderdag komt Dania uit Nederland aan om hier te blijven. Ze komt hier wonen (LEUK!) en logeert de eerste nacht bij ons en vertrekt dan naar haar nog hele lege apartement in Cambridge. Vrijdag gaan we samen met Paul en Anne naar een concert van M.I.A. en die avond logeren Josh en Kate (inmiddels 5 maanden zwanger) bij ons. Zaterdag gaan we iets leuks met hen doen en dan maandag naar het vliegveld om Patricia en Sebastiaan op te halen. Nou de agenda zit weer vol. Wel allemaal hele leuke dingen. Ik raakte eerst wat gestressed, maar laat het nu maar over mij heen komen. Ben zo blij dat ik nu eindelijk een huis heb waar mensen kunnen komen logeren en dat iedereen er gretig gebruik van maakt.
Geen foto's deze keer, maar de komende week beloofd heel wat kiekplezier met al het bezoek!
Posted by Femke at 07:25 PM | Comments (0)
September 09, 2005
First BOA to arrive - Eerste BOA komt op bezoek
Vandaag is BOA Patricia met vriend Sebastiaan richting Amerika vertrokken. Ze reizen eerst 2 weken rond in het Westen en gaan onder andere langs bij de Grand Canyon. Gelukkig kan ik na die twee weken Westkust, de digitale foto's in ons eigen huis met hun verhalen erbij bekijken..... Ze komen namelijk ook bij Joe en mij in Boston langs!! Ik verheug mij al weken op hun komst. Kan niet wachten om ons apartement te laten zien, het gemeentehuis waar we zijn 'getrouwd', de bakker waar ik mijn brood haal, alle touristische attrakties, de verschillende restaurantjes die Joe en ik hebben ontdekt, etc. Ze zijn de eerste vrienden die ons op komen zoeken: spannend en gezellig. Het luchtbed is al van zolder gehaald en het apartement krijgt een flinke schoonmaakbeurt. Nu maar hopen dat Joe niet weer voor zijn werk naar Vermont moet voor die hele week.
Today 1 of the BOA's (Babes of Amsterdam), Patricia, and her boyfriend Sebastiaan left the Netherlands to explore the West Coast of the US for 2 weeks. They will explore SF, Yosemite and even stop by the Grand Canyon. The third week, they will come to Boston and visit Joe and me in Boston!! For weeks I have been anticipating their arrival. I cannot wait to show them our apartment, the bakery where I get my bread, city hall where we got 'married', the fun restaurants and touristic sights. They are the first friends from the Netherlands to visit me: Exciting and "Gezellig" (something you cannot translate in English). The air mattrass came down from the attick and the house will be thoroughly cleaned. I just hope that Joe does not have to be in Vermont all week for work.
Posted by Femke at 02:06 PM | Comments (0)
September 06, 2005
Labour Lobster
Afgelopen maandag was Labour Day, een van de nationale feestdagen en dus hadden we een dagje/lang weekend vrij. Vanwege de weinige vakantiedagen maakt iedere Amerikaan van de nationale feestdagen gebruik om te reizen. Dat betekent vaak een gekkenhuis op stations en vliegvelden. Joe en ik wachten geduldig onze vakantie naar Portugal af (begin Oktober) en zijn thuis gebleven. We hadden een vol programma: niets doen, uitslapen, wielrennen, bbq-en, huis schoonmaken, boekenkast kopen, en meer niets doen.
Omdat Joe de afgelopen maand iedere week in Vermont heeft doorgebracht, waar zijn huidige klant gevestigd is, hadden we echt behoefte aan samen-dingen-doen-tijd.
Zaterdag begon met een lange fietstocht op de wielrenfiets en daarna een BBQ bij Paul en Anne. Ik heb voor het eerst 'Lobster' op en wat voor een. Deze knoeperd kost een vermogen en was overheerlijk. Ik heb hem zowat in mijn eentje opgegeten, omdat iedereen al te veel lobster salade op had. Yummie. Heerlijk de pootjes uitgezogen en op het laatst heb ik de kop aan een medisch onderzoek onderworpen. De lobsters worden levend de pan in gegooid. Daar was ik gelukkig niet bij.
Zondag weer een fietstocht (het weer is magnifique de laatste weken) en daarna zijn we de restjes gaan opeten bij Paul en Anne en hebben de film "La Dolce Vita" gekeken. Paul en Anne hebben een schitterend huis en Anne is bezig met de inrichting, die precies bij mijn smaak aansluit. Ik ben echt heel blij dat Joe en ik bevriend zijn met hun, want zij zorgen er mede voor dat ik het hier steeds meer naar mijn zin krijg.
Maandag stond in het teken van het huishouden. Ik heb een hekel aan schoonmaken en dat was wel te merken. We konden niet meer blootvoets rondlopen in het apartement en dus heb ik maandag geswifferd alsof mijn leven ervan af hing. Joe heeft een nieuwe boekenkast in elkaar gezet en de rest van de middag hebben we alle boeken gealfabetiseerd. We lezen en kopen zoveel boeken dat we er bijna een aparte kamer voor moeten inrichten. Een foto van de boekenwand volgt snel. Na al dat harde werken zijn we naar de rivier gelopen vlakbij ons huis gelopen voor een picnic. Ik was vastbesloten om de vlieger op te laten, maar helaas er stond geen wind. Toen hebben we de rest van de avond maar met de frisbee rondgehuppeld.
Dinsdag, weer naar het werk!
Labour Day for me was all about a much needed 3-day weekend. Not wanting to face the hurds of travelers at train stations and airports, Joe and I decided to stay in Newton and continue to look forward to our vacation in Portugal at the beginning of October. Because Joe spent the past month in Vermont, with a client, our program consisted out of a lot of doing-stuff-together-time which resulted in doing nothing, sleeping in, cycling, bbq-ing, cleaning, organizing and doing more of 'nothing'.
Saturday we went out for a nice bike-ride with our road bikes and were rewarded with a great BBQ party at Paul & Anne's. For the first time in my life I ate Lobster and loved it. Mr Lobster did not have a leg on its body after I took my first bite of its tale. Yummie!
Sunday we took another bike ride and then headed over to Paul & Anne's again to enjoy the left overs and "La Dolce Vita". I am so fortunate that Joe and I are friends with them, because they are a big part of the reason why I am liking it here more and more. Their house is always open and their life-style really compliments ours.
Monday we focused on our own house. I don't like cleaning but this time I could not escape it anymore. I swiffered as if my life depended on it. In the mean time, Joe put together another book-case and in the afternoon we alphabetized all our books. I will upload a picture of our library soon. The hard work was rewarded with a picnic at the Charles River. I was determined to try out my new kite, but unfortunately there was no wind and eventually I gave up. We used the remainder of the evening to throw around the frisbee we just bought.
Tuesday... back to work!
Posted by Femke at 05:00 PM | Comments (0)
Skyline
Ik ben van plan om meer foto's van Boston en de omgeving te maken. Ik ben namelijk het meest gehecht geraakt aan de architectuur en de natuur die nooit vervelen. Ieder seizoen is zo extreem: witte winter, natte lente, zon-zon-zonnig zomer, en kleurrijke herfst. Hier is een stukje van de Skyline van Boston, gefotografeerd tijdens de "Fourth of July" festiviteiten. Ik kan niet wachten tot het herfst is en Massachusetts op zijn mooist is. Mensen komen uit de wijde omgeving op bezoek om naar de bladeren te kijken die van rood tot goud kleuren.
I am planning to take more pictures of Boston and its surroundings. I have become very fond of the architecture and nature that are never boring you. The seasons are extreme and I am loving it: white winter, wet spring, sun-sunny-sunier summers, colorful fall. Here is a picture of the Skyline of Boston taken during the "Fourth of July" celebrations. I cannot wait for fall to arrive and start touring the foliage routes.
Posted by Femke at 04:59 PM | Comments (0)
Wired
Posted by Femke at 04:59 PM | Comments (0)
Boston Taste Buds
Iedere ochtend reis ik met de 'snelbus' van Newton naar down-town Boston, naar mijn tijdelijk werkplek. Als er geen file is, dan doet de bus er 10 minuten over. Een ideale verbinding. De bussen stammen echter uit het jaar 0. Het is verbazignwekkend hoe armoedig het openbaar vervoer hier is. Er is geen stopknop, maar een touwtje waar je aan moet trekken. Achterin de bus zit een rooster waar goed veel roet uitkomt als de chauffeur gas geeft. Niet ideaal voor je net gewassen en gestreken outfit. Het uitzicht vanuit de bus maakt gelukkig veel goed. Onderweg zie ik 's ochtends Boston vanuit de verte dichterbij komen en het is en blijft een schitterende skyline.
Ik vind vooral de voormalige fabriekspanden fascinerend. Ook zie je onderweg enorme reclameborden. Ik wil een collage maken van de mooiste borden die hier te vinden zijn. Sommige zijn kunstzinnig en creatief, anderen verstoren de natuur of architectuur op schandalige wijze.
De halte waar ik uitstap ligt in Chinatown. Een mooie oude buurt, die mij meteen naar Shanghai terugbrengt. Om het reclamebord dat aan een van de muren in deze wijk hangt, moet ik altijd glimlachen......
"Dutch Craftmanship meet Boston Taste Buds"
Every morning I take the express bus from Newton to down-town Boston. If there are not traffic jams, it usually takes me 10 minutes. An ideal commute if it wasn't for the ancient buses that the city uses. No electronic stop button but a coard you have to pull to request a stop. And through the ventilation area in the back of the bus comes a more and more black grit, depending on how much the driver accelerates. The view however is great! Every morning I enjoy Boston's skyline. On my way I see many former factory buildings with diverse commercial signs. Some are artistic and creative, others damage the nature or architecture more than they flatter it.
I get off the bus in Chinatown, which brings me right back to the time I spent in Shanghai. The advertisement that is hanging on one of the brick wall in this part of town, makes me smile every time I see it....
"Dutch Craftmanship meet Boston Taste Buds"
Posted by Femke at 04:59 PM | Comments (0)
September 01, 2005
Voice Talent Discovered - Talent Ontdekt
Enige weken geleden heb ik auditie gedaan als 'Voice Over' (zie vorig stukje) en mijn stem is inmiddels geevalueerd. Ik ben door de selectie heen!!! Ik spreek dus blijkbaar ABN. De Nederlandse selecteur is zeer kritisch werd mij verteld en heeft tot nu toe op 1 dame na iedereen afgekeurd.
Afgelopen week kreeg ik bericht dat een klant Nederlandstalige 'voice-overs' zocht en dat mijn stem naar hen toegestuurd zou worden. En 3x raden: ik ben uitgekozen. Ik heb geen idee wat ik moet inspreken (waarschijnlijk en telefoonsysteem: "Kies 1 voor uw voicemail").
Ik ben Joe nu aan het pushen om mijn stem te verzekeren. Net als de billen van J-Lo's heel wat waard zijn als ze plotseling verdwijnen. Ik stond echt te juigen van plezier. Het was ontzettend gaaf om een keer in een geluidsstudio te staan en nu mag ik het nog een keer overdoen. Vrijdag 23 september vindt de opname plaats. Ik kan niet wachten. Volgens mij bestaat mijn carriere dadelijk uit verschillende liflafjes.
A few weeks ago, I auditioned as a Dutch Voice-Over. The past weeks my voice was screened by a native Dutch speaker. And I made it through the selection rounds! They told me that the Dutch screener was very picky and could detect any accent, but aparantly Faustine and Kees did a great job raising me in "Proper Dutch".
Last week I received an e-mail that a client needed Dutch voice-overs and that they would send them my voice. Friday I was told that the client selected my voice.
Time to start pushing Joe to get my voice insured, just like J-Los buttom in case it suddenly disappears. I was jumping with excitement. The audition itself was a blast and now I get to spend more time in a recording studio. I cannot wait till the recording date, Sept 23, is there. My career seems to exist out of a 'little bit of this and a little bit of that'.
Posted by Femke at 08:48 PM | Comments (0)