« November 2005 | Main | January 2006 »
December 15, 2005
A Year Closer to Ruling the World
32 jaar,
Vandaag is mijn lief 32 jaar geworden. Ouder en (helaas voor mij) nog wijzer, waardoor de kans dat ik hem ooit inhaal (qua leeftijd en intelligentie) wel heel klein wordt.
Geheel volgens de Vernooij traditie heb ik hem vanmorgen wakker gezongen en kreeg hij een ontbijtje op bed. Dit is de eerste keer dat we samen een van onze verjaardagen vieren (Joe was er niet op mijn verjaardag in September).
Als cadeautje heb ik Joe een abonnement op een mannentijdschrift gegeven en vanavond gaan we naar een chocolade-proeverij. Dat is typisch zo'n cadeautje dat ik zelf graag had willen krijgen en nu geef ik het aan Joe zodat ik mee kan snoepen.
Van Harte Gefeliciteerd Joe!
32 years old,
Today joe became 32 years old. Older and (unfortunately for me) also wiser. With this birthday he made my chances to beat him (in age or intelligence) even slimmer.
According to the Vernooij tradition I woke him up with a birthday song and breakfast in bed. This is the first birthday we ever celebrated together.
As a present he received a magazine subscription to Men's Health and tonight I am taking him to a chocolate-tasting class downtown Boston.
Happy Birthday love!
Posted by Femke at 02:43 PM | Comments (0)
December 13, 2005
Meikever, 27 jaar! / Mayfly 27 years!
Hiep Hiep Hoera,
Meike, mijn kleine zusje, werd vandaag 27 jaar!!
Van harte gefeliciteerd Meik,
Je cadeautje zit alvast in mijn koffer voor wanneer ik kom in januari.
Liefs Fem
Hoorah Hoorah,
Meike, my little sister, turned 27 today!
Congratulations Meik,
I already put your present in my suitcase to take with me in January.
Much love
Fem
Posted by Femke at 03:21 AM | Comments (3)
December 09, 2005
Een Hapje uit de Big Apple / Small Bite out of the Big Apple
Afgelopen woensdag hebben Mirella en ik een klein hapje uit The Big Apple genomen. Een week geleden belde Mirella op met een gek idee. Dico moest voor zijn werk naar New York en zij wilde graag (met mij) mee. Na alle logees, drukte op het werk, Thanksgiving boodschappen en een babyshower, was ik wel toe aan een dagje 'verwen jezelf'.
Om 8.30 werd ik heel luxe met de auto opgehaald en we reden in 3,5 uur naar New York. Onderweg werd gepeuzeld aan Taai Taai. Dico en Mirella zijn actief binnen de Nederlandse vereniging in Boston en hebben voor Sinterklaas en Zwarte Piet gespeeld. Er was veel snoep over en nu heb ik een huis vol met boterstaaf, taai taai, choco munten en speculaas. Heerlijk!!
Die paar uur New York (van 1 tot 6) hebben veel energie opgeleverd. Het is zo'n inspirerende stad. Ieder uur gebeurde wel weer iets gaafs of vreemds: stoffen gezocht in Garment district, sample sale van een duur kledingmerk in een lugubere flat, gekletst met straatverkoper en kunstenaar en we zijn zelfs getuigen geweest van winkeldiefstal (wij moesten op de winkel passen terwijl de verkoopster achter de dieven aanrende). De winkels, mode, mensen, zien er zoveel hipper uit dan in Boston. Grappig om te merken dat Bostonians zichzelf als concurrent van NY beschouwen, maar vergeleken bij de Grote Appel in het niets vallen. Ik vind Boston een hele mooie stad en heb het best naar mijn zin, maar de houding van de mensen is gesloten, hoog in de bol en provincialer dan ze zelf doorhebben.
De dag werd heel mooi afgesloten... Dico en Mirella hadden vorige week 5 jaar verkering en Dico wilde Mirel graag een mooie ring geven. Tijdens het winkelen zijn we een paar juweliers ingeweest en in een van de winkels vonden we "DE" ring. 's avonds zijn we met Dico teruggegaan naar de juwelier en ook hij vond hem heel mooi. Er werd nog wat getwijfeld tussen de ring met een beetje veel 'bling' en een ring met heel veel 'bling'. Het is de ring met een beetje veel 'bling' geworden. Achteraf een goede keuze, want buiten de juwelierszaak, schittert deze ring al veel. De ring met heel veel 'bling' was iets te Amerikaans (maar dat is mijn mening). Bijzonder dat ik erbij was en leuk om Mirella zo blij te zien. Nu kan ze voortaan niet meer haar hand zomaar uit het autoraampje laten wapperen.
Het was een dag met veel autorijden, maar dat was het dubbel en dwars waard. Heerlijk om even uit Boston te zijn en nieuwe dingen te zien.
This past Wednesday Mirella and I took a small bite out of The Big Apple. A week ago she presented me with a crazy idea. Dico had to be in New York for business for just 1 day, and Mirella suggested that we went along with him (by car). After all the Thanksgiving errands & festivities, the house guests, the cleaning-up, a birthday party (hosted at our house) and even a baby shower, I was ready for some 'spoil yourself time and accepted Mirella�s invitation.
Around 8.30 they picked me up by car and we drove to New York in 3,5 hours. During the drive we nibbled on typical Sinterklaas candy 'taai taai', 'chocolate coins' and even 'speculaas'. Dico and Mirella are active in the Dutch community in Boston and organized the Sinterklaas celebration for the Dutch children. They even dressed up as 'Sinterklaas' and 'Zwarte Piet'. They had a lot of left-over candy and shared it with me. Being so far away from home, the candy tasted even better then when I still believed in Sinterklaas. Delicious!
We spent about 6 hours walking around in NY. Every time I visit the city, I am amazed with the energy and the inspiration you get out of it and how much energy it also takes. Every hour something happened that was unexpected, strange or refreshing: we discovered specialized applique-stores in the Garment district, went to a sample sale of an expensive clothing brand in a deserted building, chatted with street vendors and artists who were working in a gallery. We even witnessed a theft and were asked to watch the store while the saleswoman chased the thieves. The stores, fashion, people, are a lot hipper and inspiring than in Boston. Amusing to notice that Bostonians consider themselves a 'competitor' of NY, but when you actually compare them, you cannot help but smile and conclude that Boston might be the small (provincial) bite out of the Big Apple, but nothing more. Don't get me wrong, I enjoy living in Boston and cannot stop praising the architecture, the scale and the possibilities that New England has to offer, but 6 hours in NY compare to a whole year of inspiration and unexpected encounters with strangers in Boston.
We ended the day in a romantic way. This month, Dico and Mirella have been together for 5 years and Dico wanted to give Mirel a ring to remember (and reward her...). During our Dutch shopping spree(lots of looking, but not buying anything) we also went to a few jewelers. In one store we found 'The' ring. At the end of the day, we went back with Dico and he also liked it. They doubted a bit whether to buy the ring with a little lot of 'bling' or a ring with a whole lot of 'bling'. They decided to get the ring with a little lot of 'bling'. A good choice (if you ask me) because outside of the jeweler this one was already shiny and flashy enough. The other one would have been too 'American' (the bigger the better / quantity instead of quality). It was special to be part of the ring-search and to see Mirella this happy. From now on, she cannot carelessly hang her hand outside the car window anymore.
It was a lot of driving for 1 day, but worth every mile! A great way to escape daily life for a bit!
Posted by Femke at 02:44 PM | Comments (1)
December 05, 2005
Thanksgiving
Thanksgiving,
De meeste Amerikaanse feestdagen gaan gepaard met veel eten. Je moet je maatje XXXXXL toch in stand houden. Op de derde donderdag van November vieren de Amerikanen Thanksgiving. Een feestdag die is bedoeld om God te danken voor de (goede) oogst. Tegenwoordig wordt de goede man meer bedankt voor alle voorverpakte, met hormonen ingespoten, magetronmaaltijden. Het idee is hetzelfde: eten.
Wij hebben Thanksgiving met allemaal mensen gevierd die geen familie in Amerika hebben. Peer en Geraldine zijn uit Canada overgekomen (om 2 weken te blijven logeren), Dania (een gezamelijke vriendin) heeft geholpen met koken en Dico en Mirella zorgden voor het toetje. Ook Mike kwam 's avonds nog even langs met taart. Het hele weekend was 1 groot feest.
Het weekend voor Thanksgiving hebben Joe en ik alle boodschappen gedaan. We moesten ons door een boodschappende massa worstelen. Niet alles paste in onze mega-frigidaire dus hebben we de helft van het eten buiten gezet.
Donderdagochtend was het dan zover... Als echte Information Architect begon Joe met het maken van een flowchart om zo de gehele bereiding schematisch in kaart te brengen. Daarna werd er proefgedraaid met de oven: waar zou welke ovenschaal passen om alles in 1 x in 1 oven te krijgen. Toen dat eenmaal geregeld was begonnen Chef J., Chef P. en Chef D. te koken. Geraldine en ik speelden snij-afwas hulpjes en hebben ons niet verveeld. We kregen voldoende sturing van de, soms snauwende, koks die naast het koken ook met elkaar ego's kregen te maken. Een paar uur laten verschenen Dico en Mirella en werden de eerste hapjes geserveerd. Het resultaat was echt super!
Voorgerecht
Uitgebreid kaasplateau (5 soorten)
Hoofdgerecht:>
Roasted Goose with Chestnut, Prunes, and Armagnac
Herb and Apple Stuffing
Grilled Salmon (voor vegetariers)
Brussels Sprouts with Marjoram and Pine Nuts
Haricot Verts
Potatoes Gratin with Gruyere and Creme Fraiche
Sweet red potatoes (yams)
Toetje:
Pecan Pie
Pumpkin Pie
Canoli
De volgende dag, vrijdag, zijn wet met onze restjes, Peer, Geraldine en Dania in 1 auto richting Paul en Anne vertrokken. Daar hebben we nog eens dunnetjes Thanks gegeven.
Om van ons eet-schuldgevoel af te komen zijn we zaterdag gaan sporten in een bomvolle sportschool (we waren duidelijk niet de enige die veel hadden gegeten). Die avond moesten we namelijk weer eten, dit keer bij Dania thuis. Daar werden we de hele avond door een enorme vis aangestaard die begraven lag onder kilo's zout. Overheerlijk!!! We zijn naar huis gerold.
Zondag stond de spijsvertering gelukkig op een laag pitje. En maandag weer aan het werk.
Peer en Geraldine logeren nog steeds bij ons en het is super gezellig. Ik krijg weer een beetje het Wandelmeent gevoel terug. Samen eten en de dag doornemen na het werk.
Op naar Kerst!
Thanksgiving,
Most American holidays are accompanied by large amounts of food. It is the only way to keep up your XXXXXL waste line. On the third Thursday of November, America celebrates Thanksgiving. A holiday, meant to thank God for the harvest. Nowadays we thank him for the many prepackaged, with hormones injected, corn syrupy microwave meals. The idea is the same: Food.
We celebrated Thanksgiving with friends who have no family in the US. Peer (German) and Geraldine (Austrian) came all the way from Canada and stayed with us for 2 weeks, Dania (a mutual friend) also showed off her cooking abilities and Dico (Dutch) and Mirella (Dutch) prepared the dessert. Joe was outnumbered by foreigners and we used this opportunity to replace the traditional turkey with goose. The entire weekend was one big celebration and a memorable event that deepened some very dear friendships.
The weekend before Thanksgiving Joe and I spent in various supermarkets, to buy all the groceries. We had to wrestle through a shopping mass.
Thursday morning the cooking began. Being an Information Architect, Joe started by making a flowchart in order to schematically map out the entire preparation and cooking process. Peer and Joe fake-baked all the dishes in the oven, to find out which oven dish should be placed where in order to cook everything at once in one oven. Chef J., Chef P. and Chef D. cooked and Geraldine and I played cutting/dishwashing maids. Our chefs gave us plenty of 'clear' instructions. Besides cooking they also had to watch out and not overcook each others' egos. A few hours later Dico and Mirella arrived and the first dishes were served. The result was magnificent!
Appetizer: cheese plate (5 kinds)
Entr�e:
Roasted Goose with Chestnut, Prunes, and Armagnac
Herb and Apple Stuffing
Grilled Salmon (for vegetarians)
Brussels Sprouts of with Marjoram and Pine Nuts
Haricot Verts Potatoes Gratin with Gruyere and Creme Fraiche
Sweet potatoes (yams)
Dessert: Pecan Pie, Pumpkin Pie and Canoli
The next day, Friday, we drove to Paul and Anne together with our leftovers, Peer, Geraldine and Dania. There we gave a small Thanks all over again.
After all the eating we went to the gym on Saturday to sweat out our calory guilt. It was very busy. We were clearly not the only ones who had eaten too much. That evening we had to eat again. This time Dania hosted a fantastic dinner. The entire evening a big red snapper, buried under kilos of salt, stared at us. Delicious!! We rolled home that evening.
Sunday our digestion was burning on a low flame, fortunately. And Monday we all had to go back to work.
Peer and Geraldine are still staying with us and it is great to have such good friends around.
And now�. Christmas here we come!
Posted by Femke at 08:33 PM | Comments (0)