« Wedding Bells.... | Main | Baby Gardner »
February 15, 2006
Blizzard
Eindelijk dan toch nog een beetje sneeuw. Een beetje heel veel! Zondagochtend werden we wakker in een winterwonderland. Vorig jaar was de hele winter een sneeuwpop, dit jaar is dit de tweede echte sneeuwstorm.
Zaterdagavond kwamen Dico en Mirella eten, wat heel gezellig was. Zij gingen op tijd voor de storm naar huis. Al dagen werden we namelijk gewaarschuwd voor het aankomende gevaar: fancy filmpjes op tv, met waarschuwingen waar de oorlog in Iraq niets bij lijkt.
Het is inderdaad veel sneeuw, maar vergeleken met vorig jaar konden we het makkelijk aan. Massachussetts had zoveel sneeuwruimbudget over (ze hadden de winter zwaarder ingeschat) dat er massaal sneeuwruimers op af werden gestuurd. Eindelijk konden ze het nieuwe GPS systeem uitproberen. Nou dat hebben we geweten. Vorig jaar zagen we ze in onze straat niet verschijnen, waardoor we enkele dagen niet met de auto op pad konden (en zonder auto ben je gehandicapt hier). Dit weekend kwamen de sneeuwschuivers echter in overvloed langsrijden. Iedere keer wanneer wij onze stoep en de oprit schoongeruimd hadden, kwam er weer een monster aan dat alles vanaf de straat bij ons voor de deur neergooide. Erg frustrerend. Maar het resultaat mag er wezen. Hoewel het wat papperig is om in te lopen is het vanuit de huis en de auto/bus schitterend, het is heerlijk lichte poedersneeuw en er is sinds de storm een strakblauwe zonnige lucht.
En wat doe je tijdens een sneeuwstorm.... juist "home improvement" en veel dutjes. Joe heeft een nieuwe pannenrek van Ikea opgehangen en ik heb voor het eerst in mijn leven in mijn eentje koekjes gebakken. iets te weinig suiker, maar Joe is heel lief en zegt er niets van.
Deze week zit Joe weer in Vermont en dit weekend ga ik hem daar opzoeken om te skien. Joe heeft namelijk een nieuw snowboard dat hij door de weinige sneeuw nog niet veel heeft kunnen gebruiken.
Er mag van mij nog wel zo'n storm komen, het heeft wel wat gedwongen relaxen in huis .
Finally some snow. And not just a little bit of powder. Sunday morning we woke up in a winter wonderland. Last year I experienced my first winter in the States and it was one big overwhelming snowman. This year, I came prepared: I was trained and ready to shovel whatever came my way. Unfortunately the climate is so upset with our poluted way of living, that I did not get the chance to really show off my shovel-expertise. Saturday evening Dico and Mirella came over for dinner. We were prepared to arrange an emergency sleep-over but that turned out unnecessary. For days on a stretch we received alarming messages via radio and TV. As always, it is hard to interpret the seriousness, because a dog in a tree, a war in Iraq or a blizzard are all treated with the same alarming tone of voice. We saw a lot of big, red colored alert messages that filled our screen from all corner in font size 550. The blizzard was coming, that they were sure of.
And... they were right, it was indeed a lot of snow, but compared to last year we could easily handle it. Newton had a lot of money left in their snow budget and so they sent a lot of snow machines through our street. Finally they could try out their new GPS system. Last year we did not see them in our streets and there were times when we could barely leave the house by car. This time we needed to shovel twice as much, because every time we cleared the driveway and sidewalk, they covered it with snow from the streets. Frustrating. But the result are splendid. Although it is a bit slushy to walk in, the view from the house, the car and the bus are beautiful. Especially with the bright blue sky that we have had ever since.
And what does a man do during a snowstorm: bake cookies, home improvement and nap. Joe hung a new pot rack from Ikea and I baked cookies for the first time ever. I did not put enough sugar in, but Joe is kind enough not to say anything about it.
I would not mind one more snowstorm before spring arrives! 1, not 2
Posted by Femke at February 15, 2006 02:45 AM
Comments
Hoi Femke,
Als er woensdag nog koekjes over zijn, dan wil ik wel proefmonster zijn, hoor! Ze zien er heerlijk uit. Groetjes.
Posted by: Mirella & Dico at February 19, 2006 01:35 PM