« Mijn Moedertje is Jarig | Main | Frans op Bezoek »
June 26, 2006
Big Apple Here We Come
We gaan verhuizen en wel per 1 September. Van Bean Town naar de Big Apple.
Na heel veel spannende maanden van solliciteren en onzekerheid heeft Joe de mogelijkheid aangeboden gekregen om door zijn huidige werkgever overgeplaatst te worden naar het kantoor in New York. We hebben er goed en lang over nagedacht en toen "YES" gezegd.
Joe heeft het afgelopen jaar ongeveer 10 maanden als consultant van huis gewerkt. Bijna iedere week vertrok hij op maandagmorgen en kwam hij donderdag of vrijdag thuis. Dat zorgde voor veel spanning. Fysiek werd het steeds zwaarder voor Joe om zoveel te reizenen in hotels te moeten slapen. En ik vond het natuurlijk ook helemaal niet leuk om het hele huishouden altijd maar in mijn eentje te moeten runnen. Woonden we eindelijk samen, werden we weer gescheiden.
Joe is een half jaar geleden al begonnen met om zich heen te kijken naar een andere functie, maar de meeste functies die hij in Boston kreeg aangeboden, vereisten allen veel gereis, iets wat Joe juist niet meer wilde. Toen kwam zijn werkgever met de mogelijkheid om ons over te plaatsen naar een stad waar meer klanten zitten, zodat Joe minder van huis is. Een ideale oplossing! We konden kiezen tussen LA of New York. Los Angelos, daar schrok ik erg van, al die nepborsten en al die acteurs die taxi chauffeur of serveerster zijn. Het leek mij een rare stad om te wonen en zo ver weg van familie en vrienden. Omdat Joe al heel lang de droom heeft om ooit in NY te wonen hebben we dus voor deze stad gekozen.
Een andere factor die meespeelde in de keuze om te verhuizen is dat het voor mij erg lastig is geweest een geschikte, goed betaalde functie in Boston te vinden omdat de arbeidsmarkt niet echt internationaal is en de lokale bevolking liever met Bostonians werkt dan vreemdelingen (het is een beetje een ons-kent-ons clubje). Aangezien ik niet door een organisatie ben uitgezonden als expat en ik op de bonnefooi hier heen ben gekomen is het extra lastig iets te vinden. We hopen dat ik in New York meer kansen heb, omdat het internationaler is en men meer openstaat voor 'vreemde' achtergronden, opleidingen, etc.
Daarnaast is het natuurlijk een kans die je niet vaak krijgt. De verhuizing wordt betaald en het is een unieke ervaring om in New York te wonen. Het was dus een beetje een "now or never" beslissing. Iets wat we graag willen meemaken. Al is het maar voor een jaar of twee.
En nu... Joe werkt al in New York bij een klant (nu al weer 3 maanden) en ik zal het meeste moeten doen met betrekking tot de verhuizing. Mijn hoofd loopt over van alles dat geregeld moet worden. Ontslag indienen bij ESC, apartement zoeken, gas-licht-water overplaatsen, afscheidsfeestje, verhuiskaartjes, etc, etc. Volgende week ga ik voor het eerst naar New York met Joe mee, op zoek naar een apartement voor ons tweetjes (en alle logees). Dat wordt dan ook voor het eerst dat ik er rond ga lopen met het idee dat we er binnenkort wonen. Waar moet ik boodschappen doen, waar is het postkantoor, etc. Zoveel vragen en dingen die geregeld moeten worden.
Ondanks dat, hebben we er ONTZETTEND VEEL ZIN IN. Ik heb nu al weer een paar weken vlinders in mijn buik. Een nieuw huis voor ons samen, nieuwe start, nieuwe stad. We kijken er enorm naar uit. Vooral ook omdat we nu meer samen kunnen zijn en leuke dingen te kunnen doen na het werk ipv alleen voor de buis met een magnetronmaaltijd.
Ik houd jullie op de hoogte!
After many months of stress and insecurity, it is finally a done deal! Joe and I are moving to NYC. His current employer agreed to transfer Joe to New York and I will follow him obediently. It took us many weeks/months of thinking, worrying, predicting, but we finally decided to take the plunge. I already got married and emigrated, moving to NYC cannot be much harder than that!
For the past 10 months Joe has spent most of his working weeks away from home with Clients. It became hard on him physically but also our relationship faced stress because of his travel schedule. He was constantly living out of a suitcase and I felt like a true housewife, running the entire show at home myself. The idea of moving in together was not supposed to be followed by this long term separation. And therefore we decided to move to a city where most of Joe’s clients are situated.
With the decision, we hope that I have more career opportunities as well. We both prefer to live in a city that is a bit more international and open minded towards outsiders than Boston is. It has been tough to get into the Boston job market without a BU or Harvard degree and/or family or friends that grew up here. I really really hope that I will find a suitable position once we are in NYC.
Besides career reasons to move, we also wanted to grab this chance of a life time. You don’t get many offers to be moved to NYC and this is the perfect time for us to go: no mortgage, no kids, no family in Boston. We have nothing to loose, only things to gain. We felt it was a “now or never” decision. If we don’t like it, we can always move again, but at least we have tasted The Big Apple.
Joe has already been in NYC a lot, for either work or pleasure, so he knows what he is getting himself into. I however have only been there 3 or 4 times as a tourist for 2 or 3 days. And I certainly never looked at the city the way a future resident does. Because Joe is already working in NYC, it means that most of the moving activities on the Boston side rest on my shoulders. We also need to find an apartment, find movers... and I have to leave my current position with ESC. Don't even mention the moving cards, gas/electricity/phones etc etc. My head is spinning when I think of all the things that still need to be arranged.
I will join Joe several times these coming months to look for a new home.
Despite all this moving stress, I cannot wait to get there. I get butterflies when I think of the change that is upon us. I am sure we will have a great time. A new chapter in our lives.
Posted by Femke at June 26, 2006 09:00 PM
Comments
You will make it there!
Cause you can make it anywhere!
Geweldig hoor! Ik heb er een heel goed gevoel over. Ik denk inderdaad dat dit een supergoede ervaring voor jullie gaat worden.
En dan contact opnemen met Ron Simoncini he! van het MoMA. Dat had hij je toch ooit gezegd te doen als je in NYC kwam wonen. Het is echt een superaardige vent die met jou op 1 lijn ligt en hij heeft een goed en interessant netwerk in de wereld van kunst en cultuur (musea, bibliotheken, toeristische trekpleisters) waar jij je denk ik wel in thuis kan voelen. In ieder geval een wereld waarin niets raar is, maar waar iets anders dan standaard juist bijzonder is en word gewaardeerd.
Veel succes met alles!
Dikke kus,
Job
Posted by: job at July 11, 2006 02:17 PM