Femerika

De apartementen jacht is een behoorlijke uitdaging.
Ik ben deze week met Joe meegegaan naar New York. We logeren in een luxe hotel. Jammer genoeg heeft Joe het vreselijk druk en kan hij niet meehelpen zoeken. De week was bedoeld om de stad beter te leren kennen en de buurten te verkennen waar we graag zouden willen wonen.

We zoeken niet in de stad: te duur en te druk. Ik word gek van al die mensen om mij heen. Ik wil graag iets meer rust. Buiten de stad in de suburbs zoals Queens, New Jersey City, Brooklyn is het net zo'n gevecht om de huizen als midden in de stad. Het is een van de krapste jaren op de huurmarkt. Apartementen staan gemiddeld 1 week leeg, de huren zijn erg gestegen de laatste tijd en je moet snel beslissen. Die druk, daar houd ik helemaal niet van. Iedere keer wanneer ik naar een apartement ging kijken, werd er de volgende dag gebeld dat het weg was of kreeg ik een voicemail dat ik vooral niet lang kon wachten met beslissen en dat ze het vandaag nog wilden weten of we geinteresseerd waren. Pfff, geef me wat ruimte.

Die ruimte is niet alleen ver te zoeken tijdens de zoektocht, maar ook in de apartementen zelf. Waar ik nog het meest van overstuur ben is de ienie-mini-apartementjes. Niet alleen zijn ze vreselijk klein, maar ook schrikbarend duur. We huren nu zo'n 1000 square foot voor $1250 per maand. In NY ben je voor 500 square foot $2500 per maand kwijt.

Als getrouwd stel kun je kiezen uit een 1 slaapkamer apartement of een 2 slaapkamer apartement.
1 slaapkamer apartementen gaan gepaard met 1 woonkamertje en een keuken in de hoek van de woonkamer. Ze zijn zo klein dat ik niet weet hoe we daar met al onze spullen in moeten passen. Er is niet eens ruimte voor een bureau met computers.
Ik ben dus op zoek gegaan naar een 2 slaapkamer apartement. In de stad vind je geen 2 slaapkamerapartement onder de $4000. Buiten de stad zijn ze goedkoper. Alle 2 slaapkamerapartementen hebben 2 volledige badkamers. Dat is voor ons helemaal niet nodig. Ze verwachten dat bij 2 slaapkamers er 2 huisgenoten intrekken. Je hebt dan letterlijk 2 badkamers met bad, douche en toilet naast elkaar en de slaapkamers er tegenover. Dat is voor ons dus te veel. De eerste dagen heb ik veel van dergelijke apartementen gezien en ik was erg gefixeerd op het zoeken naar de ideale ruimte voor Joe en mij en alle mogelijke logees. Maar toen ik de huurbedragen hoorde ben ik daar snel van afgestapt. Een aantal vrienden en familieleden probeerden mij duidelijk te maken dat het belachelijk is om zoveel extra huur te betalen, zodat logees kunnen blijven slapen. En daar zit natuurlijk wel wat in. We kunnen het ideale apartement waar iedereen welkom is gewoon niet betalen en dus moest ik 'down-sizen' tijdens mijn zoektocht.

Ik ben geregeld huilend thuisgekomen, omdat het lastiger blijkt dan verwacht om de ideale ruimte te vinden. Wil ik nog wel naar New York? De twijfel sloeg toe. We gaan van een redelijk groot apartement dat goed te betalen is naar een apartment dat half zo groot is en twee keer zo duur. New York is zo groot, zoveel concurrentie, gaan we het wel redden? Ik kon er soms niet van slapen. Maar tegelijkertijd heb ik in 1 week meer leuke mensen ontmoet dan in 1,5 jaar in Boston. Iedereen praat met je en je ziet heel wat leuke, gekke, grappige en rare dingen. Het bruist en leeft veel meer dan in Boston. Ook is het een ervaring om nooit te vergeten als is het maar voor 1 of 2 jaar. Conclusie: we gaan er nog steeds voor.
Ik heb Joe's oude troep al via de Amerikaanse marktplaats verkocht, ik had niet verwacht dat mijn spullen ook aan de beurt zouden komen zodat we in ons toekomstige thuis passen.

Wel weet ik zeker dat we in Brooklyn gaan wonen. Dat is een populaire buitenwijk van Manhatten en het is echt heel leuk. Een mix van culturen, dure buurten, arme wijken, kunstenaars, yuppen. Mijn neef woont er en ook Joe's zus. Fort Greene is de buurt waar ik verliefd op werd. Mooie huizen, gezellige restaurantjes, veilige buurt. Veiligheid is echt prioriteit nummer 1 voor mij. Ik vind het tot nu toe erg overweldigend om in de stad rond te lopen. In sommige slechtere wijken ben je echt de enige blanke en wordt je continue aan- en nagestaard.

Onverwachts hebben we (Joe was toevallig mee bij deze twee) toch een aantal leuke apartementen gezien.
Deze apartementen heb ik zelf via advertenties gevonden. Je kunt een makelaar gebruiken (wat ik heb geprobeerd) maar zij vragen 15% van de jaarhuur aan makelaarskosten. Wij zullen waarschijnlijk iets rond de $2.000 tot $2.300 (dat is het goedkoopste wat er te vinden is met 2 slaapkamerTJES). Dan komt daar nog gast, licht, water, kabel, telefoon, internet, auto parkeren etc. bij. Daar bovenop betaal je dus ongeveer $3.000 aan makelaarskosten voor de bemiddeling. Dat vind ik veel geld. De meeste huisbazen vragen een eerste en laatste maand & security deposit. Je bent dus 'eventjes' $8.000 cash kwijt om een apartement te huren.

Het eerste apartement was echt een droom ruimte. Het is van een leuk stel dat naar Boston verhuisd. Wij hebben eerste keus omdat ze ons zo leuk vinden. Ze wonen zelf nog maar 4 maanden in het gloednieuwe apartement en ze gaan naar Boston in haar ouderlijk huis wonen om het bedrijf van haar vader te ondersteunen. Het is een klein apartement maar met heeeeele hoge plafonds. Heel leuk geverfd (rode, paarse en groene muren) en 2 slaapkamers (met 2 volledige badkamers). Het is duur maar gloednieuw. Voor $200 extra per maand kunnen we onze auto in de garage onder het complex parkeren. Verder is er een binnenplaats waar je kunt zitten en een kleine sportruimte.
Het enige waar ik tegenop zie is de buurt. Het is een apartement in een oud fabriekspand dat helemaal is opgeknapt. De meeste koopwoningen bevinden zich in dit soort gebouwen. Het is een prima plek om te kopen. De buurt is nu nog verpauperd en betaalbaar en heel snel zal het opknappen voor de yuppen. Om te kopen dus een goede beslissing, maar voor huur wat minder. Het apartement ligt echt naast een "project" waar je bij de metro uitstapt, dat is een soort Bijlmer. Gespuis hangt op straat rond bij hele hoge flats. Toen we er de eerste keer kwamen raakte ik in paniek "hier wil ik niet wonen!!!". Het Bostonse stel verzekert dat het veilig is en om dat te testen ga ik er vanmiddag heen. Ze hebben allerlei routes aangegeven die ik kan lopen om de buurt te verkennen. Het ligt net boven ons budget en met Joe's salaris alleen kunnen we het niet betalen. Ik vind het een heel eng idee om iets te huren dat we alleen met 2 salarissen kunnen veroorloven, terwijl ik nog geen werk heb gevonden. De ruimte is ideaal, de buurt is eng. Ik zag ons al helemaal met logees en vrienden daar wonen. Maar we moeten realistisch zijn, al ons geld gaat op aan de huur en het zou leuk zijn om ook van de stad te kunnen genieten. Daarom verhuizen we natuurlijk.

Het tweede apartement was heel anders. Dat was in een mooi oud huis, een "brown stone", in een veilige, leuke buurt. Het stel dat het hele huis bezit woont op de 2e verdieping en zij willen de 1e verdieping verhuren (begane grond is al bezet). Het is een klein 2 slaapkamer apartementje (1 slaap- en 1 studeerkamertje). 1 badkamertje en een klein woonkamertje/eetkamertje. Het wordt heel krap, ongeveer de helft van waar we nu wonen. Het was echt schattig ingericht en zag er knus uit, met een openhaard die echt werkt (warme chocomel en marshmellows!!!). De advertentie werd vrijdag geplaatst en zaterdag zou er een openhuis plaatsvinden. Vlak voor onze vlucht naar Boston zijn we dus nog naar Brooklyn gegaan. Er stonden 25 man op de stoep te wachten. Zoveel mensen die naar een huis zoeken, en dit was nog maar een klein groepje (de advertentie was namelijk een dag van tevoren geplaatst). Wij waren de laatste bezoekers (Joe kon niet vroeger uit zijn bed komen). Het klikte heel goed met de huisbazin (jonge meid) en haar zoontje. Haar man was niet aanwezig. Zij zijn ook in Guilin, China, geweest waar Joe en ik elkaar hebben ontmoet. We kletsten honderduit en hebben meteen aangegeven dat we geinteresseerd waren. Hun 1 jaar oude zoontje vond ons ook leuk en dat hielp natuurlijk mee. En nu zijn we in de procedure om het apartement te huren. Je moet namelijk een 'application' invullen met al je financiele gegevens, referenties etc. Ik heb van verschillende vrienden gehoord dat Wendy (de huisbazin) hen al heeft benaderd.

Pff dat gaat snel. Ik moet nog steeds aan het idee wennen dat we dus misschien een nieuw huis hebben. Moeten we het wel doen: zo klein (met 2 logees wordt het echt heel krap en meer kamperen dan wonen), geen parkeerplaats, geen wasmachine (de wasserette help!!!), geen opbergruimte (we hebben nu een kelder en zolder), etc. De huur is te betalen en dat betekent dat alles wat we over houden aan leuke dingen op kan worden gemaakt of we kunnen wat sparen. Het is een compromis: minder ruimte voor meer vrijheid buiten het apartement.

Omdat we eind Augustus verhuizen zou ik nog verder kunnen zoeken. Maar om eerlijk te zijn vind ik het wel een fijn idee als we nu al een nieuw 'thuis' hebben. Er moet nog zoveel geregeld worden rondom de verhuizing dat verder zoeken bij mij veel spanning oplevert. Het is toch eng dat je 5 weken voor de verhuizing nog niet weet waar je gaat wonen.

Ik houd jullie op de hoogte