« Apartementen Jacht in NYC | Main | Home Sweet Home »
July 25, 2006
Eindelijk een vaste baan.... in Boston
Dit ben ik jullie nog helemaal vergeten te vertellen: Ik heb eindelijk een vaste baan aangeboden gekregen............ in..............Boston.
Het is toch niet te geloven he! Besluit je om weg te gaan, krijg je een baan aangeboden. Na een jaar lang zoeken eindelijk iets leuks gevonden, heb ik de functie moeten weigeren. We hebben er nog even over nagedacht om de verhuizing af te zeggen, maar we hebben er zoveel zin in dat ik dat liever niet doe.
Ik heb een jaar geleden als Nederlandse Voice Over voor een bedrijf in de buurt gewerkt. Ik moest een Nederlandse stem inspreken voor een nieuw computerprogramma. Ik vond de mensen met wie ik toen werkte erg aardig en ook het bedrijf sprak mij aan. Ik heb daarom destijds mijn CV afgegeven, maar nooit meer iets gehoord.
Totdat Frans op bezoek kwam. Die week liep mijn hoofd over van alles wat er nog gedaan moest worden (logee, bruiloft, Montreal, NY apartementenjacht, etc) en toen ging opeens de telefoon. Of ik de volgende dag op gesprek kon komen voor een Project Management functie. Ach waarom ook niet, het is toch al te gek voor woorden deze week. Geheel ontspannen ben ik er heen gegaan. We hadden immers al besloten om te verhuizen en ik had niet veel te verliezen.... dacht ik. Omdat ik nog zo weinig sollicitatie-ervaring heb, ben ik er deels ook heengegaan om meer van die ervaring op te doen (sorry organisatie, maar ik heb jullie een beetje 'gebruikt'). Daarnaast vind ik het echt een heel leuk bedrijf en wilde ik kijken of er misschien iets in New York geregeld kon worden.
Kortom ik wilde kijken hoever ik het zou schoppen.
Nou ik heb dus een goede aftrap gegeven want om 9 uur 's ochtends terwijl Joe en ik nog lekker in ons Montrealse bedje lagen werd ik gebeld. 3 dagen na mijn sollicitatiegesprek. Met een salarisaanbod en wanneer ik kon beginnen. Oeps daar had ik helemaal niet op gerekend. Dat was wel heel snel. Ze hadden nl aangegeven dat er nog wel 2 gespreksrondes zouden volgen. Ik had namelijk mijn directe leidinggevende nog niet ontmoet, omdat die op vakantie was tijdens mijn eerste gesprek. Ik heb de HR dame dus afgewimpeld "ik ben op vakantie en ik wil graag eerst mijn toekomstige manager spreken, voordat ik beslis." Mijn ervaring met Joe of vrienden die solliciteren, is dat het maanden kan duren. Daarom dacht ik dat het ook geen kwaad kon om deze sollicitatie-ervaring op te doen. Na mijn vakantie heb ik meteen gebeld en het NY geval uitgelegd. Van de HR dame (die ik toch al een trut vond) heb ik nooit meer wat gehoord. Degene die ik tijdens het sollicitatiegesprek heb gezien, reageerden heel positief en aardig.
Wat een ironie he? Vind ik een baan, moet ik hem weigeren.
Nu maar hopen dat ik in NY iets vind.
Posted by Femke at July 25, 2006 07:53 PM