« Frans op Bezoek | Main | Jazz Fest in Montreal »

July 02, 2006

Lamantia Wedding


Kelly en Travis

Trent en Joe

Femke en Joe's nichtjes

Femke en David

Het is een tijdje stil geweest op mijn blog, dat komt door alle drukte. Sinds we weten dat we per 1 september naar New York verhuizen is het echt een gekkenhuis qua regelen. Vooral het apartementen zoeken is een grote klus en kost veel tijd. Het is spannend om geen idee te hebben waar we over 6 weken (6 WEKEN) gaan wonen.

Naast de verhuizing hadden we ook een druk sociaal agenda. Frans is 2 weken overgeweest uit Nederland (paar dagen bij ons, paar dagen met vriend naar Montreal, paar dagen met ons in Montreal) en ook trouwde Joe's neef Travis met zijn verloofde Kelly.

Voor de bruiloft zijn we naar Canton, Ohio getogen. Een goed excuus om mij aan de heeeeele Lamantia familie voor te stellen. Ik had de bruidegom en zijn familie gelukkig al een keer ontmoet, maar de andere ooms en tantes en Joe's opa had ik voor de "I do's" alleen nog maar via mail of telefoon gesproken. Ik keek dus erg naar de bruiloft uit, ook omdat het een echte Amerikaanse, midwestern ceremonie zou worden.

We logeerden bij David en Kathleen en vanuit Joe's ouderlijke huis zijn we naar de de familiereunie gereden, die de avond voor de bruiloft stond gepland. Het was ontzettend gezellig en ik werd hartelijk ontvangen. Joe heeft leuke ooms, tantes maar vooral spontane neven en nichten. Ze waren allen dolblij om mij eindelijk in levende lijven te zien. De bruidegom is een beer van een man en zijn broer Trent lijkt sprekend op hem (zie foto met Joe). Het zijn net vikings. Een andere neef van Joe is dik over de 2 meter en een succesvolle college basketballer. Zijn vriendin was ook boomlang, daar was ik echt een ukkie bij.

De bruiloft zelf was niet zoals ik het zou organizeren (maar dat is geen verrassing meer, hoe ik het zou doen), maar het bruidspaar heeft er zelf erg van genoten. Dat is het belangrijkste. Het programma was vrij traditioneel en met 300 man die bleven eten, nogal overweldigend en onpersoonlijk. Ik heb tot laat met Joe's neven en nichtjes op de dansvloer gestaan. Zelfs de vogeltjesdans wordt hier gespeeld tijdens een trouwerij.

Hetzelfde lange weekend hebben we ook gebruikt om Kathleen's familieleden die nog in leven zijn (een schoontante en neef) te ontmoeten. Ik heb nu een veel beter beeld van Joe's hele familie en ben hartelijk opgenomen.

Voor mij was het de eerste keer dat ik in de zomer in Ohio was. Het was mooi groen (ik zou er nog steeds voor geen goud willen wonen) en we hebben van het mooie weer genoten door heel veel te eten op verschillende terrasjes: van Taco's tot Tappas. Het waren 4 goedvullende, gezellige dagen.

It has been quiet on my blog lately. Not because nothing has been going on in my life, but things were just too crazy to stop and take a moment to write about them. Ever since we announced that we are moving to NYC per Sept 1, things have been thrown at me to deal with. Most of my time is swallowed in whole by finding us a new home. It is a frightening idea that we are supposed to move in 6 weeks and we still don’t know where exactly our new home is going to be.

Besides moving, Joe and I also had a very busy social calendar. First Frans, my good friend from The Netherlands, came to visit. His visit was followed by a wedding of Joe’s cousin in Canton, OH, and a short trip to Jazz Fest in Montreal (where we met up with Frans again).

The wedding of Joe’s cousin Travis was a great excuse for me to be introduced to the entire Lamantia family. I have met bits and pieces of them over the years, but never attended a big family ‘reunion’. Luckely I had met the groom before he said his “I do’s” so it was not too awkward to attend the ceremony and reception. I was actually looking forward to it. After all the pictures, e-mails and phone calls, it was about time to see everybody “live”.

We stayed with David and Kathy, Joe’s parents and from their house we could easily get to the wedding destination. I had a great time. It was such a pleasure to meet everybody again or for the first time. We laughed a lot, danced… even Joe was willing to get on the dance floor! The wedding itself was not really my style, but it was a good peek into Midwestern tradition. The bride and groom seemed to have a great time and that was the most important thing.

We also squeezed in 2 visits with Kathleen’s remaining relatives, which was a joy. 4 busy, but very pleasant days.

I cannot wait to meet them all again.

This was my first in Ohio in the summer. I have only been there for Thanksgiving and several Christmasses. We took advantage of the gorgeous weather and spent most of our time outdoors either walking, or on a terrass eating. The menus ranged from Tappa’s to Taco’s and we came back to Boston a few pounds heavier.

Posted by Femke at July 2, 2006 01:47 PM

Comments

Post a comment




Remember Me?