« September 2006 | Main | November 2006 »
October 26, 2006
Familiebezoek / Family Visit
Mijn nicht(je) Margot en haar vriendin Hanneke zijn in New York langskomen. Ze hadden een druk programma: eerst een weekje in New York en dan de oostkust af met een huurauto. Het was echt heel leuk om haar weer te zien, en ook een beetje raar omdat het alweer enkele jaren geleden is dat we elkaar voor het laatst zagen. En dan geef je elkaar ineens weer drie zoenen midden op Times Square in New York. Bizar!
Ze logeerden in een hotel in de stad. Ik voelde me daar eerst best schuldig over, maar ons apartmentje is gewoon net te klein voor langblijvend bezoek. Joe werkt veel van huis uit en ik ben nog steeds druk op zoek naar een baan, vanuit hetzelfde huisje. Gelukkig begrepen Marg en haar vriendin het helemaal en vonden ze het geen probleem om in een hotelletje te verblijven. Zo hoefden ze ook niet tegelijkertijd met ons om 7:30 op te staan tijdens hun vakantie.
We zijn naar een leuke zingende diner geweest, waar de obers tussen het serveren door liedjes ten gehore brengen. Erg vrolijk. Hanneke heeft 2 jaar geleden 3 maanden stage gelopen bij Max Westerman en heeft al die tijd contact onderhouden met haar oude stageplek. De nieuwe stagiair vond het geen probleem om ons een rondleiding te geven. De Nederlandse journalisten hebben een kantoor bij CBS, een grote Amerikaanse nieuwszender. We hebben in de studio gespiekt en zijn ook nog naar het dak geweest waar Max Westerman altijd stond om Nederland van het wel en wee in Amerika op de hoogte te houden. Het regende jammergenoeg maar misschien dat het uitzicht jullie bekend voorkomt....
Margot had van haar collega's in het hotel een fax gekregen met allerlei cadeau verzoekjes die ze mee moest nemen vanuit New York. Op de lijst stonden onder andere:
- Een lekkere neger uit de Bronx
- Een eekhoorn uit Central Park
- Een paar Manola Blahnik schoenen en Gucci laarzen (niet uit de uirverkoop, maar het nieuwe seizoen)
- Cheesecake van de Cheesecake Factory
- Handtekening van Woody Allen
Toen de meiden bij Joe en mij kwamen eten, hebben we daarvoor gezorgd en een foto naar ze opgestuurd. De eekhoorn is het bontje om Margot's nek. Er zit een stikker op met de tekst "Squirrel is Dood".
Ik ben goed verwend door de twee: een Kitch Kitchen boodschappen tas en een DVD van Max in the City. Erg leuk. Ik heb de tas al veel gebruikt en krijg leuke complimentjes op straat.
Het volgende familiebezoek staat in December gepland. Begin december komen namelijk mijn zusje en haar vriend en met kerst mijn ouders. IK KAN NIET WACHTEN om hen weer te zien.
My younger cousin Margot and her girlfriend Hanneke came to visit me in New York. They had a busy program: first a week in New York and then drive along the East Coast in a rental car. It was strange, but really nice to see her again. We have not seen each other in a few years, and then all of a sudden you give each other 3 Dutch kisses in the middle of Times Square, New York City. Bizar!
The two girls stayed in a hotel in Manhattan. I felt a bit guilty about that at first, but our apartmentje is just too small for 2 guests, one Joe who often works from home and myself looking for work out of the same apartment. 1 or 2 nights in the weekend is fine, but more than that, especially during working weeks, disrupts your whole life. Fortunately they understood completely and the hotel allowed them to sleep in and not get up with Joe and me at 7:30 AM.
We did some fun stuff: we started out by going to the singing diner, which was hilarious. All the waiters perform sing a long songs. Kitsch but good Kitsch. Then to, into and on the CBS tower. A few years ago, Hanneke, Margot's friend, did an internship with one of the Dutch News Channels, who are affiliated with CBS. She had arranged a tour around the CBS building which was impressive. We swear that we almost bumped into Katie Couric in the elevator. She went up when we went down. We are convinced of that! Despite the rain, we went up to the roof deck where most Dutch news broadcasts are taped. We stood where normally the Dutch news anker stands and pretended to report on today's happenings in New York City.
Back at the hotel, Margot received a fax from her colleagues with all kinds of gift requests. On the list they mentioned, among other things:
- A handsome rapper from the Bronx
- A squirrel from Central park
- A pair of Manola Blahnik shoes and Gucci boots (no sales, but the new season)
- Cheesecake of the Cheesecake Factory
- and a signature of Woody Allen
When the girls came over to have dinner at our place, we collected most items by digging through my wardrobe and refrigerator. The fur around Margot's neck is the squirrel. We put a sticker on it that read: "Squirrel is DEAD".
They really spoiled me with many goodies from The Netherlands, candy, a DVD with a documentary on New York City and an colorfull Kitsch Kitchen oilcloth bag. Very funky and hip. A lot of people have complimented me on the bag already, when grocery shopping
The next family visit is due in December. First of December Meike, my sister, and her boyfriend Geert are coming for 4 days. Then for Christmas I get the best present ever: my parents. They are coming for 8 days. By that time I have not seen them for a whole year. I CANNOT WAIT to see them again. I miss them tremendously, especially since I used to seem them twice a month when I lived in The Netherlands. Once a year, is not enough. I am already making a list of all the things I want to do with them. Hopefully I don't have to wait another year after that to see them again.
Posted by Femke at 10:16 PM | Comments (1)
October 20, 2006
The Cloisters
Na alle visite en 2 bezoekjes aan Boston, brak dan eindelijk het weekend aan dat Joe en ik alleen in Brooklyn hebben doorgebracht.
We hebben zaterdag hard geklust in het apartement en mijn IKEA Stolmen kledingkast geinstalleerd. Het was een behoorlijk tijdrovend project maar het resultaat ziet er "slick" uit. Nu heb ik genoeg ruimte voor mijn zomer- en winterkleren en hoef ik geen koffers meer vol te proppen met het 'andere seizoen'. Alles is nu netjes opgevouwen en -gehangen. Joe's kast wordt hetzelfde ingericht. Volgende keer eten we vooraf alleen wel eerst een portie Zweedse gehaktballetjes. Hopelijk begrijpen we dan de klusbijsluiter een stuk beter.
Zondag zijn we erop uit gegaan: naar The Cloisters. Joe heeft een leuk boekje gevonden met de 50 rustigste plekjes in New York. The Cloisters is een van die plekjes. In het hoge noord-westen van New York is een afdeling van het Metropolitan Museum of Art gevestigd. Het huist voornamelijk een middeleeuwse kunstcollectie. Om de kunst tot zijn recht te laten komen is een klooster nagebouwd.
Heerlijk Amerikaans: te jong om een echt oud klooster te hebben. Wat doe je dan: dan zoek je een plek waar, als destijds westerse mensen in Amerika hadden gewoond, een klooster hadden kunnen staan en daar bouw je dan een klooster dat er uit ziet alsof het al eeuwen staat en vroeger echt als klooster dienst heeft gedaan. Om samen te vatten: NEP met een grote N, E en P. Maar het lijkt net ECHT. En wat geeft het ook. Een jaar geleden zou ik me er vreselijk druk over hebben gemaakt. Nu lach ik er maar om. Net als in de film, is hier het motto vaak.
De collectie was schitterend en het voelde als een echt klooster: sereen, rustig, met mooie kruidentuintjes en uitzichten. Ze hebben in het gebouw echte oude elementen, die uit Europa afkomstig zijn, verwerkt. We hebben er van een lekker modern kopje cappucino genoten en deden net of er in vroeger tijden monniken hebben gebeden. Het uitzicht was prachtig en je vergat helemaal dat je in een drukke stad zat.
Na afloop hebben we in het omliggende park rondgelopen en in een romantisch theehuis/restaurant gegeten dat er vlakbij lag. Ons tafeltje stond aan een heel mooi oud raam, dat op de kruidentuin uitkeek. Echt een aanrader om je even uit de stad te wanen.
Posted by Femke at 09:44 PM | Comments (1)
October 13, 2006
Hurricane Wedding / Orkaan Bruiloft
Ons eerste weekend in Brooklyn hebben we niet in het nieuwe apartement doorgebracht, maar elders in de staat New York. Op vrijdag zijn we namelijk richting Rochester gereden om de bruiloft van Jenn & Scott bij te wonen. Dat betekende 8 uur heen, 2 x "I Do" en 8 uur terug. Maar het was het waard!
Voor Joe betekende dit weekend een reunie met enkele oud studiegenoten, aangezien Jenn en Joe huisgenoten waren en aan dezelfde universiteit in Rochester hebben gestudeerd.
Ik vond het best spannend. Jenn heeft mij enige tijd geleden gevraagd haar te helpen bij de zoektocht naar DE jurk. Ik vond het een hele geslaagde speurtocht. Nu hoopte ik maar dat Scott en de andere gasten daar ook zo over dachten.
In Amerika is het gebruikelijk om de bruiloft de dag van te voren te repeteren. Als je gemiddeld zo'n $20.000 aan die ene (halve) dag uitgeeft, dan wil je natuurlijk dat alles vlekkeloos verloopt. De repetitie wordt alleen door het bruidspaar, de ouders, getuigen en bruidsmeisjes en jonkers bijgewoond. Na de rehearsal wordt er simpel gegeten en geeft het bruidspaar kadootjes aan de zogenaamde "wedding party". Dit zijn meestal simpele presentjes (zakmes, cadeaubon) om te compenseren voor al het geld dat de wedding party in hun outfits, de reis, de hotelkamers etc, heeft gestoken.
De bruid bepaalt wat de bruidsmeisjes/jonkers dragen en daar moeten ze dan zelf voor betalen (incl. schoenen, haar, make-up, sieraden, etc). Geen kindjes die als bruidsmeisjes/jonkers fungeren, maar volwassen vrouwen en mannen. Vriendinnen en vrienden van de bruid worden meestal in zuurstok roze en dure taxito's gehesen en spelen prins en prinses naast de bruid en bruidegom. Dit wilden Jenn en Scott op hun trouwdag voorkomen en dus hebben ze hele normale, nog-een-keer-te-dragen jurken en pakken uitgekozen (zie foto's). Het was leuk om iedereen in de jurken te zien, die ik heb helpen uitkiezen.
Omdat ik nauw betrokken was bij het uitzoeken van de jurk, hebben Jenn & Scott ons ook uitgenodigd voor het repetitiediner. Een goede manier om iedereen beter te leren kennen voordat de bruiloft plaats vond. Jenn had bioscoop pakketten voor de meiden gemaakt en daar werd ik ook mee verrast. Voelde me echt deel van het bruiloftsgeheel.
Een trouwerij begint hier vaak pas 's middags. 100 man is een kleine bruiloft, 200 a 300 is gemiddeld. Waar je deze mensen vandaan haalt, vraag ik mij nog steeds af. Volgens mij ken ik niet eens 300 man die mij ook allemaal kennen.
Ik denk dat de bruiloft hier minder lang duurt, omdat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen daggasten, receptiegasten, feestgasten. Iedereen is hier van het begin tot het eind op de bruiloft aanwezig, wat heel wat meer geld kost. Toen ik uitlegde hoe het er in Nederland aan toe gaat, vond men het maar vreselijk "cheap" en "not done" om mensen tussen receptie en feest weg te sturen.
Toen we 's ochtends wakker werden van het getik op de ramen, vermoedden we al het ergste: Regen. En niet zo'n beetje ook. Vaak heeft het binnenland van Amerika met noodweer te maken, veroorzaakt door restjes van orkanen die bijvoorbeeld in Florida woedden. Dat was op deze trouwdag helaas ook het geval. Arme Jenn & Scott. Het was echt noodweer. Het stormde zo hevig dat de auto onderweg over de snelweg werd geslingerd. Jenn en Scott stapten snel over de teleurstelling van het weer heen. Er werd een paskamer geimproviseerd zodat Jenn in een droge jurk voor het altaar zou staan en pas op het laatste moment deed Scott zijn kaplaarzen uit en nette schoenen aan. Het was een gezellige, ontspannen bruiloft. En het belangrijkste: Scott vond de jurk heel mooi! Dankzij het slechte weer, hing er een hele intieme sfeer en de schuur was echt prachtig versierd. Als ik ooit nog eens ga trouwen, zou ik het op een dergelijke manier doen.
De bruiloft zou oorspronkelijk buiten in de boomgaard plaatsvinden (hoe romantisch) maar alle gasten werden de schuur ingedreven. Daar was net genoeg plek om allemaal te staan en de ceremonie bij te wonen. Toen het eten echter werd opgediend kon niet iedereen indezelfde schuur zitten. De oudere, bejaarde en 40+, gasten mochten daarom in de schuur eten en de jongere (ik val daar nog net onder) moesten in de tent plaatsnemen.
Door de kou heb ik jammergenoeg nauwelijks een hap naar binnengekregen, ik was goed verstijfd van al het rillen. De tent die buiten stond, kon niet vastgezet worden, anders zou hij de lucht in vliegen, en dus ging de wind er dwars door heen. Daar zat ik dan in mijn zomer jurkje. Snel heeft Joe een trui en een bodywarmer gevonden en daar overheen had ik zijn lange regenjas aan. Ik leek wel een Michelin "flasher" ofwel een volgepropte potloodventer. Al onze kleding zat nog in dozen opeengestapeld in ons nieuwe apartement en ik had voor de verhuizing mijn trouw-outfit al uitgekozen en apart gehouden. Geen moment heb ik erover nagedacht om een tweede, warmere, keuze in te pakken. Stom, stom, stom.
De bruiloft begon om 3 uur en om 10 uur 's avonds heb ik zeker een uur onder de douche gestaan, om op te warmen. Ontkleumd en met 10 lagen kleren aan zijn we vervolgens naar een heel gaaf jazz restaurant gereden, dat Joe nog uit zijn studententijd kende. Daar heb ik mij helemaal volgestopt met warme soep, pizza en alles wat maar wat wintervet zou creeren.
De volgende dag zijn we met Jenn & Scott gaan brunchen, wat ik om eerlijk te zijn gezelliger en intiemer vond dan de bruiloft. Zoveel mensen die je niet kent tijdens het feest. Na de brunch zijn we samen nogmaals naar de trouwlokatie gereden en hebben we in de boomgaardwinkel een lekkere appeltaart, jam en wat bloemen gekocht.
De rit naar huis was schitterend door de bergen, terwijl de zon onder ging. Een leuk weekend van huis en voor Jenn & Scott een belangrijke reunie met vrienden en familie.
Posted by Femke at 05:50 PM | Comments (0)
October 09, 2006
Blog is Stil / Silent Blog
Het is een beetje stil op mijn blog. Niet dat ik niets te vertellen heb, maar ik heb simpelweg geen tijd gehad om iets te schrijven. Het is iets te druk geweest de laatste tijd, om jullie regelmatig op de hoogte te houden van ons wel en wee in Brooklyn. Even een korte schets van de laatste weken, om aan te tonen dat we nog geen weekend alleen zijn geweest om bij te schrijven:
weekend 1 in Brooklyn: bruiloft van Jenn en Scott in Rochester, NY (3 dagen van ons nieuwe huis)
weekend 2: Dico en Mirella komen logeren vanwege de US Open (gezellig)
weekend 3: BOA's komen aan
Weekend 4: met Boa's naar Boston
Weekend 5: Frank en BOA Miranda logeren in NY op doorreis naar Florida
Weekend 6: lang weekend in Boston waar Joe een congres heeft
Komend weekend: mijn nichtje uit Nederland komt aan.
Is dat druk of druk? Om eerlijk te zijn is het iets te veel geweest en hoewel ik het super leuk vind dat mensen langs komen, mag ik van Joe even niemand meer uitnodigen om te komen logeren. Ik kom niet aan solliciteren toe en als dat niet snel gebeurd, komen we op straat te wonen want de huur kunnen we van 1 salaris niet betalen.
In december komen mijn zusje en vriend langs en daarna vieren mijn ouders Kerst in ons nieuwe apartementje. LEUK LEUK LEUK. Ik heb mijn ouders tegen die tijd een jaar niet gezien (januari was mijn bezoek aan Nederland) en ik mis ze vreselijk. Ik ben inmiddels goed gewend aan Amerika en heb nieuwe vrienden ontmoet, maar mijn ouders mis ik nog steeds heel erg. Geen weekendjes meer naar Maasluis, dat went nooit. Ik ben al een heel lijstje aan het maken met dingen die ik ze wil laten zien.
My Blog has been a bit silent lately. Not because I had nothing to report, on the contrary, it has actually been very busy. So busy, that I have had hardly any time time to think about writing. I'll give you a brief overview of our first few weeks in Brooklyn and our schedule:
Weekend 1: wedding Jenn & Scott in Rochester, NY
Weekend 2: Dico & Mirella spent the night to attend the US OPen
Weekend 3: BOA's arrive (4 friends from the Netherlands)
Weekend 4: Boston visit with BOA's
Weekend 5: BOA Miranda and boyfriend Franks pent the night before flying to Florida
Weekend 6: weekend in Boston, where Joe has a conference
Coming Weekend: cousin Femke arrives in NYC
It has been a bit too busy to be honest. Half of our boxes still need to be unpacked. Joe does not allow anymore visitors in our house (especially Dutch ones). From now on my focus is to look for a job and not entertain guests I have been told. I look forward to taking some time and explore Brooklyn and Manhattan the coming few weeks, before winter kicks in.
In December we are completely booked already. First my sister Meike and her boyfriend and then... my parents. I am super super excited to see them again (it has been a year by the time they get here). They will spend Christmas with us. I have missed them tremendously, especially over the past few months. During our move they were on a sailing trip for 3 months and I have hardly had the chance to talk to them. They are especailly coming to help us do home improvement in the new apartment, or so they keep telling us. Every time we go to a nice place or eat in a great restaurant I add it to the list I want to show and share with them. After almost 2 years (!!!) in the States I have made new friends and build a new life, but I never get over missing my parents and my sister. I used to seem them every other weekend and miss that tremendously. Only 3 more months and then they can see my new life here.
Posted by Femke at 04:19 PM | Comments (1)