Femerika

Na alle visite en 2 bezoekjes aan Boston, brak dan eindelijk het weekend aan dat Joe en ik alleen in Brooklyn hebben doorgebracht.
We hebben zaterdag hard geklust in het apartement en mijn IKEA Stolmen kledingkast geinstalleerd. Het was een behoorlijk tijdrovend project maar het resultaat ziet er "slick" uit. Nu heb ik genoeg ruimte voor mijn zomer- en winterkleren en hoef ik geen koffers meer vol te proppen met het 'andere seizoen'. Alles is nu netjes opgevouwen en -gehangen. Joe's kast wordt hetzelfde ingericht. Volgende keer eten we vooraf alleen wel eerst een portie Zweedse gehaktballetjes. Hopelijk begrijpen we dan de klusbijsluiter een stuk beter.

Zondag zijn we erop uit gegaan: naar The Cloisters. Joe heeft een leuk boekje gevonden met de 50 rustigste plekjes in New York. The Cloisters is een van die plekjes. In het hoge noord-westen van New York is een afdeling van het Metropolitan Museum of Art gevestigd. Het huist voornamelijk een middeleeuwse kunstcollectie. Om de kunst tot zijn recht te laten komen is een klooster nagebouwd.
Heerlijk Amerikaans: te jong om een echt oud klooster te hebben. Wat doe je dan: dan zoek je een plek waar, als destijds westerse mensen in Amerika hadden gewoond, een klooster hadden kunnen staan en daar bouw je dan een klooster dat er uit ziet alsof het al eeuwen staat en vroeger echt als klooster dienst heeft gedaan. Om samen te vatten: NEP met een grote N, E en P. Maar het lijkt net ECHT. En wat geeft het ook. Een jaar geleden zou ik me er vreselijk druk over hebben gemaakt. Nu lach ik er maar om. Net als in de film, is hier het motto vaak.
De collectie was schitterend en het voelde als een echt klooster: sereen, rustig, met mooie kruidentuintjes en uitzichten. Ze hebben in het gebouw echte oude elementen, die uit Europa afkomstig zijn, verwerkt. We hebben er van een lekker modern kopje cappucino genoten en deden net of er in vroeger tijden monniken hebben gebeden. Het uitzicht was prachtig en je vergat helemaal dat je in een drukke stad zat.

Na afloop hebben we in het omliggende park rondgelopen en in een romantisch theehuis/restaurant gegeten dat er vlakbij lag. Ons tafeltje stond aan een heel mooi oud raam, dat op de kruidentuin uitkeek. Echt een aanrader om je even uit de stad te wanen.