September 19, 2005
Bezige Bij, Busy Bee
Druk, druk, druk. Voor het eerst stress op het werk. Best lekker weer een keer. Ik merk dat ik er een stuk productiever van word. Komende donderdag (22 september) vindt de eerste training plaats die ik voor ESC organiseer. Spannend dus. Daarnaast lopen er nog 2 andere training die ik van het begin tot het eind begeleid en die gepland staan voor oktober en november. Ik vind de functie steeds leuker worden, helaas betaald het nauwelijks en heb ik maar 2 collega's (waarvan 1 mijn manager is).
Afgelopen week heb ik de hele week gewerkt en deze week is het ook flink aanpoten om alles rond te krijgen voor onze vakantie. Vorige week kwam ik er trouwens achter dat ik overmorgen (woensdag 21 sept) jarig ben. Helemaal niet meer aan gedacht. Ik stel het vieren uit naar een andere week, omdat ik het niet zie zitten om iets te organiseren nu het zo druk is en wordt de komende we(e)k(en)
Vrijdavond zijn we door onze nieuwe buren uit Kenia uitgenodigd. Samen met een ander stel uit de straat hebben we heerlijk traditioneel Keniaans gegeten. Ik was vooral blij met de uitnodiging, want nu leer ik eindelijk wat mensen in de straat kennen. De overgang van Wandelmeent naar Charlesbank Road was een hele koude douche. Niemand praat met elkaar (zowiezo, zijn Bostonians erg koel), niemand eet buiten in de zomer, ieder-voor-zich en heel veel God voor ons allen (God Bless America, waardoor er niet zoveel meer overblijft voor de rest van de wereld). Ook is er een duidelijk verschil tussen de koop- en huurwoningen. Door dit etentje heb ik meteen een busmaatje gevonden voor het woon-werk verkeer en voel ik mij meer verbonden met de straat. Na onze vakantie nodigen we de twee stellen bij ons uit om de foto's uit te wisselen. Ik mocht van Joe geen digitale camera meenemen omdat ik niet voor mijn website leef, volgens hem. Ook was hij bang dat ik de buren meteen zou afschrikken. Geen foto's voor mijn website dus deze week.
Joe en ik hebben de rest van het weekend gebruikt voor een herfst schoonmaak. Je kunt merken dat ik in een vrijgezellenapartement ben terecht gekomen. De luxaflex en ramen zijn in geen 5 jaar schoongemaakt. Tot aan mijn knieen heb ik een hele dag in een badkuip vol met amonia gestaan om nog maar de helft van de luxaflex schoon te maken. Nog 7 sets te gaan, pfff... Paul en Anne hebben het harde werken beloond met een heerlijk etentje en afleveringen van Miami Vice. Dit is bijna onze weekend traditie geworden: oude afleveringen van Star Wars en Miami Vice bekijken. De kleding is echt hilarisch. Ik probeer hen over te halen om ook The A-Team te kijken, maar dat wil nog niet zo lukken.
Zondag nog meer opgeruimd en reisbureau gespeeld. Onze eigen vakantie naar Portugal gepland en het mannenuitje van Joe. Samen met 3 vrienden gaat Joe maandag t/m woensdag (nu dus) naar Chicago voor het concert van U2. Donderdag komt Dania uit Nederland aan om hier te blijven. Ze komt hier wonen (LEUK!) en logeert de eerste nacht bij ons en vertrekt dan naar haar nog hele lege apartement in Cambridge. Vrijdag gaan we samen met Paul en Anne naar een concert van M.I.A. en die avond logeren Josh en Kate (inmiddels 5 maanden zwanger) bij ons. Zaterdag gaan we iets leuks met hen doen en dan maandag naar het vliegveld om Patricia en Sebastiaan op te halen. Nou de agenda zit weer vol. Wel allemaal hele leuke dingen. Ik raakte eerst wat gestressed, maar laat het nu maar over mij heen komen. Ben zo blij dat ik nu eindelijk een huis heb waar mensen kunnen komen logeren en dat iedereen er gretig gebruik van maakt.
Geen foto's deze keer, maar de komende week beloofd heel wat kiekplezier met al het bezoek!
Posted by Femke at 07:25 PM | Comments (0)
September 06, 2005
Labour Lobster
Afgelopen maandag was Labour Day, een van de nationale feestdagen en dus hadden we een dagje/lang weekend vrij. Vanwege de weinige vakantiedagen maakt iedere Amerikaan van de nationale feestdagen gebruik om te reizen. Dat betekent vaak een gekkenhuis op stations en vliegvelden. Joe en ik wachten geduldig onze vakantie naar Portugal af (begin Oktober) en zijn thuis gebleven. We hadden een vol programma: niets doen, uitslapen, wielrennen, bbq-en, huis schoonmaken, boekenkast kopen, en meer niets doen.
Omdat Joe de afgelopen maand iedere week in Vermont heeft doorgebracht, waar zijn huidige klant gevestigd is, hadden we echt behoefte aan samen-dingen-doen-tijd.
Zaterdag begon met een lange fietstocht op de wielrenfiets en daarna een BBQ bij Paul en Anne. Ik heb voor het eerst 'Lobster' op en wat voor een. Deze knoeperd kost een vermogen en was overheerlijk. Ik heb hem zowat in mijn eentje opgegeten, omdat iedereen al te veel lobster salade op had. Yummie. Heerlijk de pootjes uitgezogen en op het laatst heb ik de kop aan een medisch onderzoek onderworpen. De lobsters worden levend de pan in gegooid. Daar was ik gelukkig niet bij.
Zondag weer een fietstocht (het weer is magnifique de laatste weken) en daarna zijn we de restjes gaan opeten bij Paul en Anne en hebben de film "La Dolce Vita" gekeken. Paul en Anne hebben een schitterend huis en Anne is bezig met de inrichting, die precies bij mijn smaak aansluit. Ik ben echt heel blij dat Joe en ik bevriend zijn met hun, want zij zorgen er mede voor dat ik het hier steeds meer naar mijn zin krijg.
Maandag stond in het teken van het huishouden. Ik heb een hekel aan schoonmaken en dat was wel te merken. We konden niet meer blootvoets rondlopen in het apartement en dus heb ik maandag geswifferd alsof mijn leven ervan af hing. Joe heeft een nieuwe boekenkast in elkaar gezet en de rest van de middag hebben we alle boeken gealfabetiseerd. We lezen en kopen zoveel boeken dat we er bijna een aparte kamer voor moeten inrichten. Een foto van de boekenwand volgt snel. Na al dat harde werken zijn we naar de rivier gelopen vlakbij ons huis gelopen voor een picnic. Ik was vastbesloten om de vlieger op te laten, maar helaas er stond geen wind. Toen hebben we de rest van de avond maar met de frisbee rondgehuppeld.
Dinsdag, weer naar het werk!
Labour Day for me was all about a much needed 3-day weekend. Not wanting to face the hurds of travelers at train stations and airports, Joe and I decided to stay in Newton and continue to look forward to our vacation in Portugal at the beginning of October. Because Joe spent the past month in Vermont, with a client, our program consisted out of a lot of doing-stuff-together-time which resulted in doing nothing, sleeping in, cycling, bbq-ing, cleaning, organizing and doing more of 'nothing'.
Saturday we went out for a nice bike-ride with our road bikes and were rewarded with a great BBQ party at Paul & Anne's. For the first time in my life I ate Lobster and loved it. Mr Lobster did not have a leg on its body after I took my first bite of its tale. Yummie!
Sunday we took another bike ride and then headed over to Paul & Anne's again to enjoy the left overs and "La Dolce Vita". I am so fortunate that Joe and I are friends with them, because they are a big part of the reason why I am liking it here more and more. Their house is always open and their life-style really compliments ours.
Monday we focused on our own house. I don't like cleaning but this time I could not escape it anymore. I swiffered as if my life depended on it. In the mean time, Joe put together another book-case and in the afternoon we alphabetized all our books. I will upload a picture of our library soon. The hard work was rewarded with a picnic at the Charles River. I was determined to try out my new kite, but unfortunately there was no wind and eventually I gave up. We used the remainder of the evening to throw around the frisbee we just bought.
Tuesday... back to work!
Posted by Femke at 05:00 PM | Comments (0)
August 10, 2005
Ongemiddeld Weekend - Not Your Average Weekend
Afgelopen weekend was behoorlijk overweldigend. Vrijdagavond was heel gezellig. We zijn toen naar mijn favorite Coolidge Corner geweest, een romatisch straatje, om te eten en naar de film: Broken Flowers met Bill Murry (erg goed).
Zaterdag eindelijk weer eens uitgeslapen en toen een lange wielrentocht gemaakt. Toen we terugkwamen rond 6 uur zag ik opeens niets meer met mijn rechteroog. Ik kon wat kleuren van elkaar onderscheiden, meer niet. We hebben het even aangekeken maar om 10 uur 's avonds was het nog steeds niet beter. Toch maar naar de Spoedeisende Hulp. Erg veel spoed hadden ze daar niet. Na 1 uur wachten tussen gezwollen knieen, uitgestoten tanden, kortademige babies, etcetera, was ik aan de beurt. Ik kreeg een armbandje om: dat maakte het wel heel ziekenhuis-echt (zie foto). De dokter zag dat mijn hoornvlies zwaar beschadigd was door het stof dat tijdens het fietsen in mijn ogen is gekomen. Het zou volgens hem een paar dagen duren voordat ik weer als de oud kon zien. De arts kon de schaal niet vinden om zijn metingen vast te stellen en dat heeft een 1/2 uur zoeken/wachten gekost. Hij besloot uiteindelijk om alletwee de ogen te meten om te kijken of er een drastisch afweek. Beetje onprofessioneel, maar het werkte en er bleek niets ernstigers aan de hand te zijn. Om half een 's nachts waren we weer thuis. Joe heeft in de wachtkamer een heel boek uitgelezen. Ik kan gelukkig al weer heel wat beter zien.
Zondag hebben we onze vakantie geboekt!!!! Van 30 september tot 10 oktober zijn we in Portugal te vinden. We beginnen in Lissabon en huren daar een auto om naar het noorden te reizen. Ik kan niet wachten. Dit wordt onze tweede echte vakantie in 4 jaar, afgezien van een weekendje Barcelona en Parijs. Na het boeken zijn we naar ons vaste weekend cafeetje 'Taste' gereden om de lonely planet te lezen. Informatie Architect Joe, heeft de hele reis al uitgestippeld (van dag tot dag). Daar houd ik mij natuurlijk niet aan, maar dat weet hij nog niet. Zondagavond hebben we bij een oud collega van Joe: Erin en zijn vrouw Sarah en dochter Chloe gegeten. Zalm van de barbeque. Hun huis staat te koop en wij hebben potentiele kopers gespeeld, wat grappig was. Ze hebben de rondleiding met ons geoefend. Niet echt een gemiddeld weekend: pieken en dalen in 2 dagen.
This past weekend was quite overwhelming. It started very relaxing on Friday night. Joe and I went to our favorite (and one of my most romantic) hang outs 'Coolidge Corner', for dinner and a movie: Broken Flowers with Bill Murry (excellent).
Saturday we slept in and went out for a bike ride with our road bikes. When we came back around 6, I noticed that I could hardly see anything with my right eye. I could distinguish colors, but that was about it. When things had not improved by 10 pm we decided to go to the Emergency Room. I was not considered a real 'emergency' and after waiting one hour, between shattered knees, knocked out teeth, and shortbreathing babies, it was my turn. They gave me a wrist band and all, which gave it a real hospital-twist. The doctor concluded that my cornia was severely damaged from the dust during the bike ride. He mentioned it would take several days before it would have healed proparly and my vision was back again. After doing several test, I had to wait another 1/2 hour for the results. They could not find the scale to measure my test results with. In the end they decided to also measure my 'good' left eye. There were no major differences, so they concluded that everything else was all right. A bit unprofessional but it worked. Joe finished an entire book in the waiting room in the mean time and we were home after midnight. My vision is lot better already.
Sunday we booked our vacation!!! From September 30 till October 10 we will be in Portugal. Starting out in Lisbon and then driving by car North to Porto. I cannot wait to go. This will be our second real vacation together, apart from a weekend in Barcelona and Paris. After booking, we went to our favorite cafe in Newton 'Taste' to read the Lonely Planet. Being a true Information Architect, Joe immidiately started to plan the entire trip (day by day). I usually travel unplanned, so I won't stick to his plan by the minute, although I won't tell him that. Sunday night we went over to an old colleague of Joe: Erin and his wife Sarah and daughter Chloe. They served delicious beef and salmon from the grill. They are selling their house and practiced their house tour on us, while we played potential buyers. This was not an average weekend, I would say: ups and downs combined in 2 days.
Posted by Femke at 12:35 AM | Comments (0)
July 25, 2005
Tubing - Zwemmen met een Zwemband
Afgelopen weekend hebben we bij Josh & Kate in West Hartford gelogeerd. Zij wonen in een schitterend vrijstaand huis in de suburbs. Bij aankomst stonden er heerlijke hapjes op ons te wachten uit Zwitserland en Italie, waar zij net op vakantie zijn geweest. Zaterdagavond zijn we naar een luxe tappas restaurant geweest. Met sangria en alcohol vrije cider hebben we gevierd dat Kate (en Josh) in verwachting is (zijn).
Na een zondagochtend brunch op het terras in de zon, zijn we naar Satan's Kingdom State Recreation Area gereden(klinkt enger dan het is) om te 'tuben'. Ik had nog nooit 'getubed' en ben er nu helemaal aan verslingerd. Met een grote gele zwemband zak je de rivier af. Er zitten snelle stukken bij met watervallen en veel stenen, maar ook rustige dobber gedeeltes. Mijn billen zijn blauw van de stenen waar ik op ben geland tijdens de vrije vallen. Helaas konden we geen camera meenemen, dus de foto's zijn voorbeelden van hun website.
Het was echt een gezellig weekend, heerlijk eten, goede vrienden, leuke activiteiten en in een schitterende, groene omgeving.
This weekend we spent the night with Josh and Kate in West Hartford. We were welcomed by gourmet cheese, olive oil, pesto and chocolate that Josh and Kate brought from their recent holiday in Switzerland and Italy. Saturday night we went out to a fancy tappas restaurant, called Barcelona. With Sangria and alcohol-free cider we celebrated Kate's (and Josh's) pregnancy.
After brunch on Sunday on their deck in the sun we drove to Satan's Kingdom State Recreation Area (sounds scarier than it is) to go tubing. This was my first time and certainly not my last. I loved it. With a big yellow tube we went down the river. The stream changed in strenght which was both exciting and relaxing. My but is blue from landing on all the stone in the fast sections. Unfortunately we could not take our camera in the water with us, so the picutures are examples of what we looked like.
It was a great weekend: gourmet food, good friends, great activities and beautiful nature.
Posted by Femke at 03:58 PM | Comments (0)
July 04, 2005
4th of July
4 juli is de 'geboortedag' van Amerika. Independence Day, beter bekend als The fourth of July wordt in Boston groots gevierd en gaat gepaard met een concert en vuurwerk. http://www.july4th.org/
Wij zijn de middag begonnen op het dakterras van Vanessa en Tom, samen met Dico en Mirella. Heerlijk in het zonnetje met wijn, kaas, olijven, pastasalade en watermeloen.
Boston Pops Orchestra http://www.bostonpops.org/ verzorgde die avond een concert van 20:30 tot 22:30 en daarna volgde een half uur vuurwerk onder begeleiding van muziek. Normaal gesproken is het concert en vuurwerk veel eerder op de avond zodat gezinnen er heen kunnen. Maar omdat de organisatie haar televisierechten heeft verkocht aan een nationaal televisiestation, is de hele boel naar de late avond geschoven om hun inkomsten te vergroten. Nu konden mensen aan de andere kant van het land, met 4 uur tijdverschil, het hele spektakel (inclusief reclames) ook 's avonds bekijken op TV. Ik heb mij hier vreselijk over opgewonden. Het concert wordt zelfs onderbroken om ruimte te maken voor de reclames op televisie. Toppunt van commercie en typisch Amerikaans. Je voelt je als publiek meer een onderdeel van een televisie-show dan van een concert dat toevallig op televisie wordt uitgezonden. Omdat ik het concert vond tegenvallen qua muziek (veel Amerikaans patriotistische deuntjes, en wat gehoempapa) zijn we eerder weggegaan. Wel jammer vond ik dat ik het vuurwerk hierdoor niet heb kunnen zien. Dat schijnt heel spectaculair te zijn geweest.
Al met al een super relaxed weekend waarin we veel gedaan hebben en wat bijgebruind zijn.
We spent 4th of July on the roof deck of Vanessa and Tom, together with Dico and Mirella. We enjoyed wine, cheese, olives and a pasta salad. After that, we went down-town to see the Boston Pops and the fireworks.
Since CBS broadcasts the concert/fireworks and makes a lot of money doing that, the whole concert is arranged to satisfy their cash flow. The music did not start untill 8.30 and the fireworks ended at 11.00. This to give people on the West Coast a chance to watch things on TV. The schedule was too late for many families and hard-working adults, who live in Boston. On top of that: the concert itself did not live up to my expectations: it was a strange collection of ladida, sing-a-long music and some country & western. During the commercial brakes (on tv) the Orchestra played some fast-paced tunes that fit into the 2-3 minutes breaks. As audience you felt part of a tv-show instead of the audience of a concert/fireworks that also happened to be broadcasted on tv. I am frustrated that I missed the fire-works (one of my favorite spectacles) but the show was not worth-while staying for in my opinion. I guess I do not like America enough yet, to see through the commercial breaks.
Posted by Femke at 01:54 AM
July 03, 2005
Borderland Hiking
Nu het eindelijk zomer is, na een koude winter en regenachtige lente, kunnen we de omgeving meer verkennen. Ik heb een boekje met wandelroutes en natuurgebieden in/rondom Boston van Kees en Faustine gekregen en we maken er gretig gebruik van. Ik wil graag deze kant van het land (East Coast) beter leren kennen, zodat ik mij wat meer thuis ga voelen in Amerika. Vandaag zijn we gaan wandelen in Borderland State Park http://www.mass.gov/dcr/parks/southeast/bord.htm Het was een mooi natuurgebied met bos, water en hei. Dat is route 3 uit het boekje die we kunnen afvinken. Nog 45 te gaan.
Now that summer is here (after a cold winter and rainy spring) I want to take advantage of the weather and explore more of the East Coast. Kees and Faustine gave us a book with walking tours in/around Boston and we have used it several times already. I hope that seeing more of the nature, the area and the possibilities of Massachusetts, will make me feel more at 'home' in the States. Today we went hiking in Borderland State Park in Shanon, MA. A beautiful natural reservate. During the hike we went through forests, walked on water and ran through fields. http://www.mass.gov/dcr/parks/southeast/bord.htm. This was the 3rd trip that the book lists, 45 more to go..
Posted by Femke at 10:59 PM | Comments (0)
Cycling buddies
Ieder weekend gaan we er met de wielrenfiets op uit. Kees en Faustine hebben ook mijn fiets in de kist vanuit Nederland over laten komen. Ik heb er als tiener veel op gereden met Kees en nu duwt Joe mij de heuvels rondom Newton op. Om eerlijk te zijn: ik ben veel sneller dan Joe berg-opwaarts en hij gaat mij voorbij berg-afwaarts.
Newton is als het ware "'t Gooi" van Nederland en de omgeving is schitterend om te fietsen: veel groen, heuvels (grrr) en villa's. Helaas zijn er geen fietspaden en is fietsen behoorlijk stressvol met al die auto's. Ik vond een helm eerst overdreven, maar zet hem nu toch maar op. Al verschillende malen hebben mensen hun portier opengegooid zonder te kijken. Ik heb van fietsende mensen al enge verhalen gehoord over hun ongelukken. Ik ben dan ook erg blij met mijn fel-gele kostuum (cadeautje van Kees en Faustine).
Onze bijnamen: Joe = El Fassa (omdat dat op zijn stoere petje staat) en ik ben El Rabito(omdat ik volgens Joe op een konijn lijk met mijn zenuwachtige trekjes)
Every weekend, Joe and I take our road bikes out for a ride. Kees and Faustine shipped my own bike from The Netherlands. I used to cycle on this bike as a teenager with Kees. Now it is Joe's turn to push me uphill. Actually... I am a lot faster than Joe going up-hill and he races passed me going down-hill.
Unlike The Netherlands there are hardly any bike paths in this area. That makes cycling stressfull. At first I thought my helmet was not necessary, but that opinion changed quickly after several car-drivers just opened their doors without looking. So the helmet is no luxury. I am also happily dressed in bright (visible) yellow.
Our nicknames: Joe = El Fassa (named after his cool hat) and I am El Rabito (since Joe thinks, my behaviour is rabbit like).
Posted by Femke at 01:16 AM
June 26, 2005
I am paddling, but I cannot steer
Afgelopen zaterdag zijn Joe en ik gaan kanoen op de Ipswich rivier, om de hitte (45 graden) te ontlopen. Het plan was om naar het strand te gaan maar daar werden we niet toegelaten omdat het te druk was. Bij toeval kwamen we toen bij een kano-verhuurder uit. De Ipswich rivier is (beschermd) natuurgebied en mijn kanokunsten hebben het flink uitgedund. Joe bleef maar beweren dat ik niet kon sturen, maar het lag toch echt aan hem!
This Saturday Joe and I went canoing on the Ipswich River, to escape the heat. We planned to go to the beach, but allas we were refused entrance as there were too many people with the same idea. By accident we ended up on the Ipswich River. This is a natural reservate which I thinned out by bumping the canoe into every plant and tree in proximity. Joe claimed my steering techniques were awful, but of course it was all his fault.
Posted by Femke at 04:04 AM
May 28, 2005
Picnic
Proberen te Camperen
Kees en Faustine hebben ook een tent verscheept. We hebben hem vandaag uitgeprobeerd op een grasveld vlakbij ons huis (wat trouwens heerlijke gifgrond is). Joe heeft de smaak van het camperen helemaal te pakken gekregen (ahum).
Kees and Faustine shipped a tent as well. We set it up today on a field near our house (which used to be toxic wasteland). Joe cannot wait to go for a 'real' camping trip (ahum).
Posted by Femke at 03:14 AM | Comments (0)